ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΒΟΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Archive for Μαρτίου 2008

Endesa Hellas: «Τρέχουν» τα πλάνα για τις νέες μονάδες

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 27, 2008

“Φουλάρει” τις μηχανές για την τρίτη μονάδα στο Βόλο η Endesa Hellas. Το κοινό ελληνοϊσπανικό σχήμα του ομίλου Μυτιληναίος και της Endesa, κατέθεσε αίτηση στη ρυθμιστική αρχή ενέργειας για την τροποποίηση της άδειας που διαθέτει στο Βόλο προκειμένου από 400MW να αυξηθεί σε 430 – 460MW. Η μονάδα συνδυασμένου κύκλου φυσικού αερίου βρίσκεται σε φάση μελετών και θα εγκατασταθεί στη ΒΙΠΕ Βόλου, σε οικόπεδο του ομίλου Μυτιληναίος. Θα χρησιμοποιεί μηχανολογική εξοπλισμό της General Electric ονομαστικής ισχύος 445MW και το συνολικό κόστος της επένδυσης αναμένεται να φτάσει στα 280 εκατ. ευρώ. Εκτός από το Βόλο, σε προκαταρκτικό στάδιο κατασκευής με EPC Constructor τη ΜΕΤΚΑ, βρίσκεται η δεύτερη μονάδα που θα εγκατασταθεί στο ενεργειακό κέντρο του Αγίου Νικολάου. Για τη μονάδα ισχύος 430MW θα χρησιμοποιηθούν τουρμπίνες της General Electric και αναμένεται να κοστίσει 232 εκατ. ευρώ. Εξάλλου, η Endesa Hellas εξετάζει δύο ακόμη sites για την εγκατάσταση και τέταρτης Μονάδας, με ισχύ κοντά στα 450MW, της οποίας η έναρξη κατασκευής τοποθετείται για το 2009. Οι επικρατέστερες τοποθεσίες βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή της Στερεάς Ελλάδας. Με τα έργα αυτά, που αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί σταδιακά μέχρι το 2012, η Endesa Hellas θα αναπτύξει ένα ισχυρό χαρτοφυλάκιο θερμικών μονάδων με καύσιμο το φυσικό αέριο, ισχύος πάνω από τα 1600MW. Σε αυτές τις μονάδες είναι πιθανό να προστεθεί και μια μονάδα άνθρακα ισχύος 600MW, επίσης στον Άγιο Νικόλαο Βοιωτίας, για την οποία ο όμιλος Μυτιληναίος έχει εξασφαλίσει άδεια παραγωγής από τη ΡΑΕ.
http://www.energytimes.gr/ τεύχος 106
Advertisements

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Μυτιληναίος: Αύξηση 83,2% στα κέρδη του 2007, μέρισμα €0,51

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 27, 2008

Αύξηση 83,2% εμφάνισαν τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους και δικαιώματα μειοψηφίας του Ομίλου Μυτιληναίου για το σύνολο του 2007, διαμορφούμενα στα 193,6 εκατ. ευρώ. Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, ο ενοποιημένος κύκλος εργασιών του 2007 για τον όμιλο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ ανήλθε στα € 912,6 εκατ. έναντι των € 843,3 εκατ. του προηγούμενου έτους, σημειώνοντας αύξηση 8,2%. Η αύξηση αυτή των πωλήσεων είναι ιδιαίτερα σημαντική λαμβάνοντας υπόψη ότι επιτεύχθηκε σε μία αρνητική συγκυρία εξέλιξης στην ισοτιμία $/€ (δολαρίου / ευρώ) η οποία ξεκίνησε από τα επίπεδα του 1,30 στην αρχή της περιόδου για να καταλήξει στα επίπεδα του 1,46, μεταβολή η οποία μεταφράζεται σε αρνητική επίδραση στο κύκλο εργασιών κατά €55 εκατ. Παρά την αρνητική συγκυρία εξέλιξης στην ισοτιμία $/€, την υποχώρηση των τιμών της Αλουμίνας από τα επίπεδα ρεκόρ του 2006 και την ραγδαία άνοδο των τιμών του πετρελαίου στα επίπεδα των 100$/βαρέλι, σημαντική είναι η αύξηση των καθαρών κερδών μετά από φόρους κατά 34% σε σχέση με την εταιρική χρήση του 2006 τα οποία ανήλθαν στα €210,7 εκατ. ενώ τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους και δικαιώματα μειοψηφίας, ανήλθαν σε € 193,6 εκατ. έναντι € 105,6 εκατ. της αντίστοιχης περιόδου του 2006. Τέλος, τα λειτουργικά κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) ανήλθαν σε € 153,7 εκατ. από € 188,2 εκατ. το 2006. Ο καθαρός δανεισμός του ομίλου (δανειακές υποχρεώσεις μείον ταμειακά διαθέσιμα και ισοδύναμα) διατηρείται στο εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο των € 160 εκατ.
Το σύνολο του Ενεργητικού του ομίλου για την τρέχουσα περίοδο ξεπέρασε το € 1,65 δισ. έναντι € 1,37 δισ. τoυ 2006. Τα Ίδια Κεφάλαια του ομίλου την 30/12/2007 ανέρχονται σε € 800 εκατ. έναντι € 779,1 εκατ. της 31/12/2006, ενώ αν υπολογιστούν οι πραγματικές κεφαλαιοποιήσεις (mark – to – market) των θυγατρικών υπερβαίνουν τα € 1 δισ. Η θετική πορεία, αλλά και η επιτυχία του στρατηγικού σχεδιασμού της ΜΕΤΚΑ αποτυπώθηκε με ενάργεια στα οικονομικά της αποτελέσματα για το 2007, επιβεβαιώνοντας την εδραίωσή της σε έναν από τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές του κλάδου των έργων EPC στην ευρύτερη περιφέρεια της ΝΑ Ευρώπης. Το 2007 ο κύκλος εργασιών ανήλθε στα €284,2 εκατ., ενώ τα κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) ανήλθαν σε €57,2 εκατ. από €60,9 εκατ. σε σχέση με το 2006 (έτος ρεκόρ επιδόσεων της Εταιρείας σε όλα τα επίπεδα από συστάσεώς της). Το περιθώριο κέρδους EBITDA εξακολουθεί να παραμένει σε πολύ υψηλό επίπεδο (20,1%) τόσο σε απόλυτο μέγεθος όσο και συγκρινόμενο με το διεθνή ανταγωνισμό. Τέλος, τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους και δικαιώματα μειοψηφίας ανήλθαν σε €36,8 εκατ. έναντι €40,6 εκατ.
H ΜΕΤΚΑ έχοντας αναδειχτεί πλέον ως ο κύριος εξειδικευμένος κατασκευαστής ενεργειακών έργων στην Ελλάδα, με την ολοκλήρωση του σταθμού συμπαραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ατμού ισχύος 334MW στο ενεργειακό κέντρο της ENDESA Hellas του Αγίου Νικολάου Βοιωτίας και την έναρξη κατασκευής των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο φυσικό αέριο ισχύος 430 MW, επίσης στο ενεργειακό κέντρο του Αγίου Νικολάου και στο Αλιβέρι ισχύος 420MW για τη ΔΕΗ, επεκτείνεται δυναμικά σε ανταγωνιστικές αγορές του εξωτερικού. Υπενθυμίζεται η διεθνοποίηση των δραστηριοτήτων της ΜΕΤΚΑ, η οποία ξεκίνησε με την ανάληψη έργου ύψους €110 εκατ. στο Πακιστάν και αναμένεται να συνεχιστεί με ανάληψη νέων έργων ως αποτέλεσμα συμμετοχής της ΜΕΤΚΑ σε νέους διαγωνισμούς ή και απ ευθείας διαπραγματεύσεις με διεθνείς ενεργειακούς επενδυτές. Το σημερινό ανεκτέλεστο υπόλοιπο έργων της ΜΕΤΚΑ ανέρχεται σε €826 εκατ., το οποίο αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω το 2008. Η πρόοδος της ΜΕΤΚΑ αναμένεται να αποτυπωθεί στα αποτελέσματα τόσο του 2008, όσο και των επόμενων ετών.
Στον τομέα της Ενέργειας σημαντική θέση κατέχει πλέον η Endesa Hellas, ως εκ των βασικών εκφραστών των τάσεων και των εξελίξεων (καθεστώς απελευθέρωσης) της αγοράς. Η πορεία της νέας εταιρείας μέχρι σήμερα αποδεικνύει ότι πληροί όλες τις προϋποθέσεις, ώστε να καταστεί ο μεγαλύτερος ανεξάρτητος παραγωγός ενέργειας στην Ελλάδα και η αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξή της στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με ευρεία βάση παραγωγικού δυναμικού θερμικών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η ένταξη της Μονάδας Συμπαραγωγής(COGEN) στο σύστημα αλλά και οι ταχείς ρυθμοί ανάπτυξης των δύο σταθμών με καύσιμο το φυσικό αέριο σε Βόλο και Άγιο Νικόλαο θα επιτρέψουν στην Endesa Hellas να διαθέτει το 2010 πάνω από 1.300MW ηλεκτρικής ισχύος στην ελληνική αγορά, συμβάλλοντας αποφασιστικά στο σοβαρό κοινωνικό ζήτημα του ελλειμματικού συστήματος και τη ταυτόχρονη μείωση των ακριβών για τη χώρα μας εισαγωγών.
Σύμφωνα με το Επιχειρησιακό Σχέδιο της Endesa για τη περίοδο 2008 – 2012, που ανακοινώθηκε πρόσφατα στο Χρηματιστήριο της Μαδρίτης, προβλέπονται επενδύσεις €1,4 δισ. από την ισπανική μητρική Endesa στην Ελλάδα που αφορoύν μόνο θερμοηλεκτρικούς σταθμούς (εξαιρούνται οι επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας), η υλοποίηση δε του σχεδίου αυτού αναμένεται να αποτελέσει τον καταλύτη για την ουσιαστική απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας στην Ελλάδα αλλά και να αναβαθμίσει περαιτέρω το επίπεδο και τη δομή των αποτελεσμάτων του Ομίλου.
Η μεγάλη κερδοφορία του ομίλου το 2007 δίνει τη δυνατότητα στην Εταιρεία ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ να προτείνει μέρισμα στη Γενική Συνέλευση της 8ης Μαΐου 2008 αυξημένο κατά 132% δηλαδή €0,51 για τη χρήση 2007 έναντι €0,22 για τη χρήση 2006, μερισματική απόδοση η οποία με βάση τις τιμές κλεισίματος της μετοχής την 20η Μαρτίου 2008 ξεπερνά το 7%. Αυξημένο κατά 25% θα είναι και το μέρισμα της ΜΕΤΚΑ, η πρόταση για το οποίο στη Γενική Συνέλευση της Εταιρείας τη 15η Μαΐου 2008 ανέρχεται σε €0,50 έναντι €0,40 το 2007

http://www.energytimes.gr/  106

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Πορεία στο Κυριάκι, 1/7/2007

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 25, 2008

Κείμενο ενημέρωσης

Αργά και διακριτικά στην αρχή, πιο επιθετικά και απροκάλυπτα στη συνέχεια, τα τελευταία χρόνια η περιοχή μας δέχεται μια ολομέτωπη επίθεση επιχειρηματικών συμφερόντων, με την πλήρη κάλυψη της κεντρικής εξουσίας. Ειδικά, η επιχείρηση “απελευθέρωση της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας” άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου. Πλέον, τα χαρτιά έχουν ανοίξει”: 

Η ΒΟΙΩΤΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗΣ 

Μας το λένε   

Το επενδυτικό ενδιαφέρον μονάδων αιολικής ενέργειας επικεντρώθηκε αρχικά σε περιοχές υψηλού αιολικού δυναμικού, όπως νησιωτικές περιοχές, Εύβοια, Λακωνία, Θράκη, Αττική, …….., η απαίτηση όμως για ενίσχυση των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας ή προβλήματα απορρόφησης του δικτύου προκειμένου να εγκατασταθούν οι επιπλέον μονάδες στις περιοχές αυτές, μετατόπισε το ενδιαφέρον στα ορεινά της ηπειρωτικής χώρας (Βοιωτία, Φωκίδα, Φθιώτιδα, Ευρυτανία, Αρκαδία, Αχαΐα, Αργολίδα, Κιλκίς, κ.ά.).” (Κριτική του ΥΠΕΧΩΔΕ στο χωροταξικό σχέδιο της περιφέρειας Στ. Ελλάδας)“- Πρέπει να αναθεωρηθεί η “απαίτηση ειδικής μελέτης” για την οργανωμένη χωρική ανάπτυξη αιολικών πάρκων και για τη προστασία του τοπίου, …… – Δεν εντοπίζονται περιοχές ανάπτυξης αιολικών πάρκων στους κεντρικούς ορεινούς όγκους της Στερεάς, ……… Απαιτείται προσαρμογή οριοθέτησης.– Οι αναφορές στους ορεινούς όγκους (>800 μ.) και στα ορεινά δάση και δασικές εκτάσεις, ως περιοχών φυσικού αποθέματος και προστασίας, μπορούν να δημιουργήσουν παρερμηνείες ……….(Από τη μελέτη για το ειδικό χωροταξικό σχέδιο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ΥΠΕΧΩΔΕ – Φεβρουάριος 2007) 

   Η Βοιωτία στο σύνολό της και, ειδικά, ο ορεινός όγκος του Ελικώνα και οι ακτές του Κορινθιακού κόλπου, είναι από τις ελάχιστες περιοχές της Ελλάδας που δεν κατατάσσονται σε καμία κατηγορία τουριστικού ενδιαφέροντος. Η επισήμανση της ύπαρξης ορεινού όγκου και παράκτιων περιοχών είναι χωρίς αντίκρισμα,  όταν δεν εντάσσονται σε κάποιο πλαίσιο αξιοποίησης της ιδιαιτερότητάς τους.  Απουσιάζει η ανάδειξη των στοιχείων της φυσικής ομορφιάς και της ιστορικής μοναδικότητας της περιοχής, καθώς και του άξονα Ελευσίνας – Πλαταιών – Αλυκής – Θίσβης – Ελικώνα – Οσίου Λουκά – Δελφών, δηλαδή της προσήλιας πλευράς  του  Ελικώνα με θέα τον Κορινθιακό κόλπο και την Πελοπόννησο.

(Στοιχεία του ειδικού χωροταξικού πλαισίου για τον τουρισμό,  ΥΠΕΧΩΔΕ – Μάϊος 2007)    Το σύνολο του νομού Βοιωτίας προσδιορίζεται σαν περιοχή επέκτασης βιομηχανικών δραστηριοτήτων.   Από χωρική άποψη, η ανάπτυξη της μεταποίησης επικεντρώνεται στις εξής περιοχές: α) Ζώνη Χαλκίδα – Θήβα – Οινόφυτα, ………….…… Η ζώνη μπορεί να προεκταθεί προς τα Β–ΒΔ-Δ (περιοχή επέκτασης). β) Ευρύτερη περιοχή της Λαμίας που μπορεί μελλοντικά να συνδεθεί με την ευρύτερη περιοχή Λιβαδειάς – Ορχομενού (περιοχή επέκτασης). γ) Μεμονωμένοι πόλοι μεγάλης κλίμακας της Λάρυμνας –  Πολιτικών – Άσπρων Σπιτιών.   “Η γενικά χαμηλή ανάπτυξη της βιομηχανίας δεν δημιουργεί προβλήματα, αλλά το ζεύγος των κλάδων 13«27 δημιουργεί τοπικά δυνητικές ασυμβατότητες με την τουριστική ανάπτυξη, ιδιαίτερα στην ευρύτερη ζώνη των Δελφών.”   “Γενικά, η μεταποίηση δεν προκαλεί ιδιαίτερες επιπτώσεις, αλλά η έντονη παρουσία της εξόρυξης έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Επιπλέον, η ύπαρξη κάποιων μονάδων Σεβέζο επιβάλλει ειδικά μέτρα (καλή προετοιμασία Σχεδίου Αντιμετώπισης Τεχνολογικών Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης).”

(Ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τη βιομηχανία,  ΥΠΕΧΩΔΕ – Μάϊος 2007)

και μας το δείχνουν 

·        Με την μετατροπή της Βοιωτίας στο νέο μεγάλο ενεργειακό κέντρο της Ελλάδας, που θα συγκεντρώνει:

  1. ένα τεράστιο αριθμό αιολικών πάρκων, συνολικής ισχύος 688 MW, εκ των οποίων τα 407 MW στην ευρύτερη ορεινή περιοχή του Ελικώνα. Με διακηρυγμένο εθνικό στόχο, για το 2010, τα 3372 MW, τα παραπάνω αντιστοιχούν σε ποσοστά, τουλάχιστον, 20,5% και 12%, αντίστοιχα. Και αυτά χωρίς να υπολογίζει κανείς τις νέες αιτήσεις αδειοδότησης, στις ίδιες περιοχές, που ανέρχονται σε 495 MW και 397 MW, αντίστοιχα. Με τις πρώτες χωροθετήσεις, να διαγράφεται το εφιαλτικό σκηνικό που θα στηθεί σε όλους τους ορεινούς όγκους με προφανείς συνέπειες στην αισθητική του τοπίου, με καταστροφές και αλλοιώσεις δασικών εκτάσεων, κατά τη διάρκεια των έργων εγκατάστασης, με απαξίωση της περιοχής σαν τουριστικού προορισμού και τόπου εξοχικής κατοικίας, με ανακοπή της κοινωνικής και οικονομικής αναγέννησης που με τόσο κόπο υλοποιείται τα τελευταία χρόνια, με προβλήματα από τη λειτουργία  ανεμογεννητριών – υποσταθμών και γραμμών μεταφοράς (ηχορύπανση, ακτινοβολία, παρεμβολές κλπ.).
  2. επτά (7) εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής, με καύσιμο φυσικό αέριο, συνολικής ισχύος 2.900  MW (1 στη Θίσβη, 2 στην Αντίκυρα, 1 στη Χαιρώνεια, 3 στη Θήβα), που αντιπροσωπεύουν το 40 %, περίπου, των νέων θερμοηλεκτρικών εργοστασίων όλης της χώρας. Σε αυτά πρέπει να προστεθεί η επιχείρηση αδειοδότησης και τρίτης μονάδας στην Αντίκυρα με καύσιμο άνθρακα, ισχύος 600  MW. Οι παραπάνω εγκαταστάσεις, από την άποψη της εκπομπής του βασικού ρύπου (διοξειδίου του άνθρακα), θα ισοδυναμούν με 2-2,5 φορές τα εργοστάσια της Μεγαλόπολης. Με τη διασπορά δε που έχουν εργοστάσια και ρύποι θα καλύπτουν ολόκληρη την επιφάνεια της Βοιωτίας. Οι συνέπειες είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες: σοβαρά προβλήματα υγείας (αναπνευστικά, καρδιαγγειακά, άσθμα, αλλοιώσεις πνευμόνων, τοξικές επιδράσεις κλπ.), ενίσχυση του φαινομένου του θερμοκηπίου, νέφος, όξινη βροχή, αύξηση θερμοκρασίας υδάτινων πόρων και αέρα, τέφρα στην περίπτωση του εργοστασίου άνθρακα κ.ά..
  3. ένα εκτεταμένο δίκτυο υποσταθμών και γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος, μεγάλο μέρος των οποίων αφορά εναέρια δίκτυα (με πυλώνες) υψηλής (150 KV) και υπερυψηλής  (400 KV) τάσης.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα η γραμμή μεταφοράς υπερυψηλής τάσης (400 KV), από το εργοστάσιο της Θίσβης, που προβλέπεται να διασχίσει τον κύριο ορεινό όγκο του Ελικώνα, για να ολοκληρώσει την καταστροφή που, ήδη, προκαλεί η υπό εγκατάσταση γραμμή μεταφοράς υψηλής τάσης (150 ΚV), από το αιολικό πάρκο Αγίας Άννας – Κορώνειας.

·        Με τη δρομολόγηση των πρώτων έργων επέκτασης της “σχολάζουσας” βιομηχανικής περιοχής Θίσβης. Βιομηχανικής περιοχής που είχε συσταθεί για ειδικό σκοπό (εργοστάσιο αλουμίνας) και που, στη συνέχεια για να μην πάει χαμένη, θεωρήθηκε σκόπιμο, μεγάλο τμήμα της να πουληθεί στον όμιλο Στασινόπουλου. Εκεί έχει εγκατασταθεί η “Σωλημουργεία Κορίνθου”, στην οποία έχει παραχωρηθεί και η χρήση του λιμανιού στο Βαθύ. Μέχρι σήμερα, το λιμάνι λειτουργεί παράνομα, χωρίς άδεια, ενώ και το εργοστάσιο λειτουργεί με προσωρινές άδειες που εκδίδει κάθε χρόνο η Νομαρχία Βοιωτίας. Η δε μέχρι τώρα λειτουργία τους έχει συνδεθεί με μια σειρά αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον – ηχορύπανση, παραγωγή ατμοσφαιρικών ρύπων, ανεξέλεγκτη διαχείριση των στερεών αποβλήτων, προβλήματα υγείας από τη ρύπανση του θαλάσσιου χώρου, περιορισμό της τοπικής αλιευτικής δραστηριότητας κλπ.

   Εκτός από το εργοστάσιο της ηλεκτροπαραγωγής σχεδιάζεται και η εγκατάσταση των βιομηχανιών ΕΛΒΑΛ και ΧΑΛΚΟΡ, η επέκταση και γενική εμπορική χρήση του λιμανού, στη βάση ενός πρόχειρου και ελλιπέστατου ρυμοτομικού σχεδίου (Οκτώβριος 2006), που περιλαμβάνει ακόμα και 600 στρέμματα δασικής έκτασης, αλλά και περιοχές αμφισβητούμενης ιδιοκτησίας. Υλοποιείται τεράστιο οδικό δίκτυο (και) για την εξυπηρέτηση αυτών των δραστηριοτήτων, ενώ ξεκινά και η επέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής από Οινόφυτα προς Θίσβη. Όλα αυτά, χωρίς συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, χωρίς πρόβλεψη ένταξης σε ένα ευρύτερο χωροταξικό σχέδιο, χωρίς την ύπαρξη στοιχειωδών έργων υποδομής μιας βιομηχανικής περιοχής. 

·        Με την έλλειψη ενδιαφέροντος για την υπάρχουσα ρύπανση των ακτών, και όχι μόνο, του Κορινθιακού κόλπου, εξαιτίας του εργοστασίου της αλουμίνας στην Αντίκυρα, αλλά και της παράνομης λειτουργίας του λιμανιού της Θίσβης. Προβλήματα που θα πολλαπλασιαστούν με την επέκταση των βιομηχανικών εγκαταστάσεων, στις δύο αυτές περιοχές, με την τεχνολογία της ψύξης υπέρθερμων εγκαταστάσεων με χρήση θαλασσινού νερού (Αντίκυρα), με τον πολλαπλασιασμό της κίνησης μεγάλων εμπορικών σκαφών σε μια κλειστή θάλασσα, με τον αφανισμό της μικρής κλίμακας αλιευτικής δραστηριότητας κ.ά..

   Ταυτόχρονα, οι χερσαίες εγκαταστάσεις (εργοστάσια, γραμμές μεταφοράς, μεγάλα οδικά δίκτυα κλπ.) δημιουργούν ένα αισθητικό και ψυχολογικό φραγμό στην επαφή των κατοίκων των ορεινών περιοχών με το θαλάσσιο περιβάλλον, κάτι που αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα και ιδιομορφία της περιοχής.

ενώ η αυτοδιοίκηση ζει το δικό της “μύθο”

    Μέσα σε αυτή την κοσμογονία που συντελείται, τοπική και νομαρχιακή αυτοδιοίκηση, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, ζουν το δικό τους “μύθο”. Εγκλωβισμένοι στη κοντόφθαλμη λογική του ανταποδοτικού οφέλους, προσανατολίστηκαν στο πως θα αξιοποιήσουν τη νέα κατάσταση για να αποκομίσουν τους πολυπόθητους πόρους που τους λείπουν. Αντί να θέσουν όρους και προϋποθέσεις, αντί να οργανώσουν το χωροταξικό σχεδιασμό και τις χρήσεις γης στο νομό και σε κάθε δήμο ξεχωριστά, αντί να προβάλλουν τη δική τους αναπτυξιακή πρόταση, έγιναν παθητικοί θεατές της επιθετικότητας των μεγάλων συμφερόντων που “λιγουρεύονται” τα πλεονεκτήματα της περιοχής μας. 

  Έδωσαν βάση σε πραγματικές ή φανταστικές οικονομικές παροχές για να δώσουν τη συγκατάθεσή τους σε βλαπτικές εγκαταστάσεις. Πίστεψαν τις διαβεβαιώσεις για απασχόληση ντόπιου δυναμικού, τη στιγμή που η σύγχρονη τεχνολογία των νέων εγκαταστάσεων απαιτεί κυρίως ολιγομελές και εξειδικευμένο προσωπικό, ενώ στο ανειδίκευτο προσωπικό οργιάζουν οι εργολαβίες με μεταφερόμενους φθηνούς οικονομικούς μετανάστες. Ονειρεύτηκαν να γίνουν “συνεταίροι” των εταιρειών αιολικής ενέργειας με τεράστια ανταποδοτικά τέλη (10%), με συμμετοχή σε κοινές ανώνυμες εταιρείες (χωρίς να βάλουν ευρώ). Πρότειναν να αυτοχαρακτηρίζονται οι δήμοι σαν περιοχές αιολικής προτεραιότητας ή μη, όπως, επίσης, και τη μερική άρση της ασυμβατότητας της χρήσης φωτοβολταϊκών κυψελών σε γη υψηλής παραγωγικότητας. Αντί να πουν ένα κατηγορηματικό “όχι” στο εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής με άνθρακα, αναθέτουν μελέτη για να αποφανθούν αν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον !!!   

   Η θλιβερή διαπίστωση είναι ότι οι αδειοδοτήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των νέων επικίνδυνων εγκαταστάσεων στο νομό Βοιωτίας, έχουν τη σφραγίδα της συγκατάθεσης της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, πράγμα για το οποίο φέρει τεράστια ευθύνη. Δεν είναι, λοιπόν, αφύσικο το ότι κρατούν κλειστές τις στρόφιγγες της ενημέρωσης των πολιτών, ούτε το ότι δεν έχουν να επιδείξουν ούτε μία σημαντική πρωτοβουλία αντίστασης στα όσα απαράδεκτα διαδραματίζονται.

   Όλα τα πράγματα, όμως, έχουν τα όριά τους. Δήμοι και νομαρχιακή αυτοδιοίκηση είναι καιρός να χαράξουν αντίστροφη πορεία. Να ακούσουν τη φωνή των πολιτών του νομού και να συμπαραταχθούν μαζί τους σε πρωτοβουλίες ενεργητικής αντίστασης, υπεράσπισης του περιβάλλοντος, προάσπισης της ήπιας και ανθρώπινης ανάπτυξης του νομού.

οι πολίτες παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους

   Είναι επόμενο, λοιπόν, το βάρος της αντίστασης στην διαγραφόμενη ισοπέδωση να περάσει στα χέρια των ίδιων των πολιτών. Οι οποίοι, μέσα από τις δικές τους τοπικές εμπειρίες, αντιλαμβάνονται και το βαθύτερο στόχο των εξελίξεων που συντελούνται, αλλά και την ανάγκη της κοινής δράσης. Τοπικές επιτροπές και κινήσεις συγκροτούνται στις πόλεις και τα χωριά, που συσπειρώνουν συλλόγους, φορείς και τους ενεργούς πολίτες τους.

   Όλοι μαζί αποφασίσαμε να συγκροτήσουμε την πρωτοβουλία “Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον”. Μακριά από κομματικές περιχαρακώσεις, θα προσπαθήσουμε να εκφράσουμε με αυθεντικό τρόπο τις αγωνίες και τις προσδοκίες της τοπικής μας κοινωνίας. Χωρίς να μονοπωλούμε το ενδιαφέρον και την ευαισθησία για το περιβάλλον και την ισόρροπη ανάπτυξη του νομού, θα αγωνιστούμε:

·        Για να διαμορφωθεί, μέσα από ένα ουσιαστικό διάλογο με αποφασιστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών, ένας συγκροτημένος χωροταξικός σχεδιασμός νομού και δήμων, με αποσαφηνισμένες τις χρήσεις γης και προσανατολισμένος σε δραστηριότητες ήπιες, που θα αξιοποιούν και τις σοβαρότατες εκτάσεις γεωργικής εκμετάλλευσης, αλλά και τις αξιόλογες περιοχές του ορεινού και παράλιου χώρου.

·        Όσο κάτι τέτοιο δεν γίνεται, έστω και σε ένα αρχικό πλαίσιο βασικού σχεδιασμού, θα είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι σε κάθε μορφή βίαιης επέκτασης ρυπογόνων βιομηχανικών δραστηριοτήτων και δραστηριοτήτων που αλλοιώνουν το φυσικό τοπίο και διαλύουν κοινωνικές και οικονομικές προσπάθειες τοπικής ανασυγκρότησης.

·        Ειδικά για τις δραστηριότητες του ενεργειακού τομέα (εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής και αιολικά πάρκα), έχοντας πλήρη γνώση του επιχειρηματικού ενδιαφέροντος, πρέπει να δοθεί μια συνολική αντιπρόταση σε επίπεδο νομού, παίρνοντας σοβαρά υπόψη τις προτάσεις των τοπικών κοινωνιών. Σε αυτό το σημείο, η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση καλείται να παίξει, έστω και τώρα, έναν ουσιαστικό ρόλο. Και θα κάνουν μεγάλο λάθος όσοι πιστεύουν ότι πιθανή ακύρωση της εγκατάσταση του εργοστασίου με καύσιμο άνθρακα θα μας κάνει υποχωρητικούς απέναντι στις υπόλοιπες δραστηριότητες. 

·        Για να προστατεύσουμε, αλλά και να αναδείξουμε το θαλάσσιο χώρο, ειδικά του Κορινθιακού κόλπου, από υπάρχουσες αλλά και μελλοντικές πηγές ρύπανσης.

·        Για να ξαναφέρουμε στο επίκεντρο του τουριστικού και περιηγητικού ενδιαφέροντος το νομό μας, αξιοποιώντας ορεινούς όγκους και παραλίες, μνημεία και διαδρομές τεράστιου ιστορικού ενδιαφέροντος.

   Στον αγώνα αυτόν που έχουμε ξεκινήσει, καλούμε το πολιτικό προσωπικό του νομού να τοποθετηθεί με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Να αφήσει τα συνηθισμένα “ήξεις – αφήξεις” που, κατά κανόνα, το χαρακτηρίζουν και να αφουγκραστεί τις διαθέσεις της κοινωνίας. Από την πλευρά μας θα προσπαθήσουμε να φέρουμε στο επίκεντρο και της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης τα προβλήματα του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης του νομού. Και τότε κανείς δεν θα δικαιούται να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε.

ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΒΟΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Θίσβιοι πολίτες ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος, Κίνηση για την Αναγέννηση της Θίσβιας χώρας (ΚΙ.ΑΝ.ΘΙ.), Επιτροπή φορέων και κατοίκων Αγίας Άννας, Μορφωτικός και πολιτιστικός σύλλογος Αγίας Τριάδας, Ομάδα πολιτών Κορώνειας, Σύλλογος απανταχού Κορωνιωτών, Μορφωτικός και εκπολιτιστικός σύλλογος Αγίας Παρασκευής, Ορειβατικός σύνδεσμος Κυριακίου, Πολιτιστικός σύλλογος Κυριακίου, Σύλλογος Ελικωνίων, Πολιτιστικός σύλλογος Ανάληψης, Κίνηση πολιτών Αντίκυρας, Επιτροπή φορέων και κατοίκων Δεσφίνας, Κίνηση πολιτών περιφέρειας Διστόμου, Πολιτισμικός σύλλογος Διστόμου, Κίνηση πολιτών για το περιβάλλον Λιβαδειάς – Χαιρώνειας, Αγωνιστική Λέσχη Φίλων Αυτοκινήτου Λιβαδειάς (Α.Λ.Φ.Α.Λ.), Χορευτικός και λαογραφικός όμιλος Λιβαδειάς

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Θέσεις της Συμπαράταξης για την αιολική ενέργεια

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 25, 2008




ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΙΟΛΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗ ΒΟΙΩΤΙΑ


Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ “ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΒΟΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ”


 




   Η πρόθεση για την πλήρη εκβιομηχάνιση της Βοιωτίας είναι, πλέον, γνωστή. Περιγράφεται, άλλωστε, γλαφυρά και στα ειδικά χωροταξικά σχέδια (ΑΠΕ, τουρισμού, βιομηχανίας), αλλά και στο γενικό χωροταξικό σχέδιο του ΥΠΕΧΩΔΕ. Είναι, επίσης, γνωστό ότι ναυαρχίδα αυτής της προσπάθειας αποτελούν οι εγκαταστάσεις του ενεργειακού τομέα. Οι εγκαταστάσεις αυτές αφορούν, κυρίως: εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής με ορυκτά καύσιμα, αιολικά πάρκα και φωτοβολταϊκά πάρκα (ακόμη, σε εξέλιξη). Το μέγεθός τους είναι τέτοιο, ώστε ο νομός Βοιωτίας σε λίγα χρόνια θα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ενεργειακά κέντρα της χώρας.


   Μια ιδιαίτερη πτυχή αυτού του νέου περιβάλλοντος είναι η επιχείρηση εγκατάστασης τεράστιου αριθμού αιολικών εγκαταστάσεων στη Βοιωτία και, ειδικά, στον ορεινό όγκο του Ελικώνα, γεγονός που αποτελεί και το αντικείμενο αυτού του κειμένου.



1. Ποιο είναι το γενικότερο πλαίσιο



   Μια νηφάλια εκτίμηση για τις δραστηριότητες αυτές προϋποθέτει την αντικειμενική εκτίμηση των αναγκών και των δυνατοτήτων που υπάρχουν, αφ’ ενός και τη πρόταξη, στις λύσεις που θα δοθούν, του ευρύτερου δημόσιου συμφέροντος, αφ’ ετέρου.


   Γνωρίζουμε, όμως εξαρχής, ότι το έδαφος αυτής της συζήτησης είναι ναρκοθετημένο από ένα γενικότερο πλαίσιο, που έχει επιτρέψει, αν δεν έχει οδηγήσει, σκόπιμα, την κατάσταση ως εδώ και το συνθέτουν:


·         Η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η ολοκληρωτική κυριαρχία των αποκρατικοποιήσεων έχει σαν αποτέλεσμα η διαχείριση του τομέα της ενέργειας να περάσει στα χέρια των ιδιωτών. Το κράτος έρχεται, απλά να επικυρώσει και να νομιμοποιήσει τις στρατηγικές επιλογές των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων στον τομέα της ενέργειας.


·         Η εγκατάλειψη, σε εγκληματικό βαθμό, κάθε προσπάθειας στον τομέα της εξοικονόμησης ενέργειας. Έναν τομέα που θα μπορούσε να μειώσει έως και 30% την συνολική κατανάλωση ενέργειας. Αντίθετα, η υπερπαραγωγή και η υπερκατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας θεωρούνται κάτι το αδιαμφισβήτητο. Είναι περιττό να αναφέρουμε ότι η εξοικονόμηση ενέργειας απαιτεί διοχέτευση πόρων και επιδοτήσεων στον καταναλωτή και όχι στον παραγωγό ηλεκτρικής ενέργειας ή τον κατασκευαστή του αντίστοιχου εξοπλισμού.



Συμπέρασμα πρώτο: Οι πολιτικές που ακολουθούνται στον τομέα της ενέργειας στηρίζονται σε πλαστές, σε σημαντικό βαθμό, ανάγκες και προτεραιότητες και υλοποιούνται με τρόπους που εξυπηρετούν όχι τον πολίτη – καταναλωτή, αλλά τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα του ευρύτερου κλάδου της ενέργειας. Παίρνουμε, ασφαλώς, υπόψη μας το ασφυκτικό αυτό πλαίσιο, σε καμία περίπτωση όμως δεν το υιοθετούμε, ούτε και το θεωρούμε αυτονόητο.



2. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Βασικό ιδεολογικό και πολιτικό όπλο



   Για να υλοποιηθούν οι πολιτικές που περιγράψαμε παραπάνω, ανάμεσα στις οποίες και η άναρχη ανάπτυξη αιολικών εγκαταστάσεων στη Βοιωτία, χρησιμοποιείται ένα βασικό ιδεολογικό και πολιτικό όπλο: αυτό της ανάγκης για την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου, μέσω της μείωσης των σχετικών ρύπων που το προκαλούν, μεγάλο μέρος των οποίων προέρχεται από τα συμβατικά εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής.


   Είναι αλήθεια ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τα τελευταία ιδίως χρόνια, έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις. Και είναι επιτακτική ανάγκη να περιοριστούν δραστικά οι 6 αέριοι ρύποι που ευθύνονται γι’ αυτό. Η συνθήκη του Κυότο αποτελεί ένα σημαντικό βήμα σε αυτή την κατεύθυνση, παρόλο που οι μεγαλύτερες χώρες – ρυπαντές (ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία) δεν την υπέγραψαν. Με βάση αυτήν τη συμφωνία θα πρέπει τα μέσα επίπεδα των ρύπων, στο διάστημα 2008 – 2012, να είναι 5 % κάτω από τα αντίστοιχα επίπεδα του 1990 ή του 1995. Η χώρα μας, που επικύρωσε τη συνθήκη του Κυότο, έχει αναλάβει την υποχρέωση, στο πλαίσιο του γενικού στόχου, να συγκρατήσει τους σχετικούς ρύπους, το πολύ, στο 25 % πάνω από αυτά τα επίπεδα. Τι έχει γίνει στην πράξη, όμως:


·         Το 2004 οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου είχαν αυξηθεί κατά 24 %, σε σχέση με τις εκπομπές βάσης (1990 για τα τρία αέρια, 1995 για τα άλλα τρία), ενώ προβλέπεται να φτάσουν στο + 39,4 % το 2010 και στο + 57,6 % το 2020. Που είναι αλήθεια το ενδιαφέρον για τον περιορισμό των ρύπων;


·         Ειδικά στον τομέα της ενέργειας, έχουν δοθεί (μέχρι 3/12/2007) άδειες παραγωγής 7.200 MW για εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και 7.600 MW για εγκαταστάσεις συμβατικών σταθμών παραγωγής (σελ. 13), ενώ ελάχιστοι από τους παλιούς συμβατικούς σταθμούς πρόκειται να κλείσουν. Θα μειωθούν, λοιπόν, οι ρύποι ή θα αυξηθούν;



Συμπέρασμα δεύτερο: Το ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου αποδεικνύεται υποκριτικό, τόσο από το επίσημο κράτος, όσο και, πολύ περισσότερο, από τους όψιμους θιασώτες του περιβάλλοντος – επενδυτές στην αιολική ενέργεια. Σαν επιχείρημα αποσκοπεί να πιέσει τους πολίτες, που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον για την ποιότητα της ατμόσφαιρας και να υπονομεύσει τις αντιδράσεις τους σε εγκαταστάσεις που αντί να λύνουν δημιουργούν νέα περιβαλλοντικά προβλήματα.



3. Αιολική ενέργεια. Ο μύθος της άσπιλης και της  αμόλυντης



   Με δεδομένες τις παραπάνω διαπιστώσεις, το ερώτημα εύλογα τίθεται: έχει θέση η αιολική ενέργεια στο δικό μας σύστημα παραγωγής ενέργειας και αν ναι, σε ποιο βαθμό; Ας δούμε, λοιπόν, περί τίνος πρόκειται:


·         Οι αιολικές εγκαταστάσεις αποτελούνται από το αιολικό πάρκο με τις ανεμογεννήτριες (μια κατηγορία από αυτές φτάνει τα 130 μέτρα ύψος, με διάμετρο πτερυγίων τα 90 μέτρα), τον υποσταθμό ανύψωσης τάσης (σε μέση 20 KV, υψηλή 150 KV ή υπερυψηλή 400 KV) και τη γραμμή μεταφοράς και σύνδεσης με το κεντρικό δίκτυο (υπόγεια ή με ξύλινους στύλους για τη μέση τάση και με μεταλλικούς πυλώνες ύψους 40-50 μέτρων για την υψηλή και την υπερυψηλή τάση). Πρόκειται, συνεπώς, για εκτεταμένη βιομηχανική εγκατάσταση παραγωγής ενέργειας.


·         Η βασική διαφορά από μια κλασική βιομηχανική εγκατάσταση είναι ότι δεν παράγουν αέριους ρύπους. Κρίσιμο στοιχείο για να εκτιμηθεί ο βαθμός των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αλλά όχι το μοναδικό. Πιθανόν, όχι και το κύριο. Με βάση μόνο αυτό το στοιχείο μπορεί να χαρακτηριστεί η αιολική ήπια μορφή ενέργειας. Κατά τα άλλα οι εγκαταστάσεις της υπόκεινται στον έλεγχο και τους περιορισμούς οποιασδήποτε άλλης βιομηχανικής εγκατάστασης. Πολύ δε περισσότερο, όταν σαν προνομιακά σημεία χωροθέτησής τους έχουν επιλεγεί μεγάλοι ορεινοί όγκοι, δασικές εκτάσεις και σημεία με έντονο περιηγητικό, τουριστικό και φυσιολατρικό ενδιαφέρον. Χαρακτηριστικές αυτού του προβληματισμού είναι οι τοποθετήσεις δύο σοβαρών περιβαλλοντικών οργανισμών (Επιμελητήριο περιβάλλοντος και βιωσιμότητας και WWF Ελλάς) για το ειδικό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας του ΥΠΕΧΩΔΕ, αποσπάσματα των οποίων παραθέτουμε (σελ. 6-7).


·         Οι εγκαταστάσεις της αιολικής ενέργειας βαρύνονται με πλήθος σοβαρών επιπτώσεων, τόσο στη φάση της κατασκευής τους, όσο και κατά τη φάση της λειτουργίας τους. Οι επιπτώσεις αυτές αφορούν: έντονη οπτική ρύπανση, υποβάθμιση του τοπίου, φαινόμενο φωτοσκίασης, καταστροφή οικοτόπων, ηχορύπανση, φαινόμενο υπόηχων, επηρεασμό της χλωρίδας και της πανίδας, παρεμβολές στο τηλεοπτικό σήμα, κινδύνους πυρκαγιών από τη διέλευση γραμμών μεταφοράς μέσα από δάση κ.ά.. Φυσικά, εξαιτίας όλων των παραπάνω και οικονομικές επιπτώσεις, ειδικά σε περιοχές προσανατολισμένες στην τουριστική ανάπτυξη και τις εναλλακτικές μορφές παραγωγικών δραστηριοτήτων. Στη βιβλιογραφία και το διαδίκτυο υπάρχει πληθώρα επιστημονικού υλικού, αλλά και καταγραφή εμπειριών από περιοχές όπου αναπτύχθηκαν τέτοιες εγκαταστάσεις. Ενδεικτικά, παραθέτουμε το περίφημο μανιφέστο του Darmstadt, υπογεγραμμένο από 60 Γερμανούς ακαδημαϊκούς (σελ.8-12).



Συμπέρασμα τρίτο: Οι αιολικές εγκαταστάσεις απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν ήπιες, στο σύνολό τους. Η ιδιομορφία του ελληνικού τοπίου δεν αφήνει πολλά περιθώρια για την αλόγιστη επέκτασή τους. Θα μπορούσαν να λειτουργήσουν επικουρικά στο υπόλοιπο σύστημα παραγωγής ενέργειας, με την προϋπόθεση της αυστηρής τήρησης ουσιαστικών περιβαλλοντικών όρων.



4. Έχουν όρια οι αιολικές εγκαταστάσεις; Ένας άλλος μύθος



   Στο πλαίσιο της σχετικής παραφιλολογίας, ιθύνοντες και επιχειρηματίες προσπαθούν να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση για τη δυνατότητα τεράστιας συμμετοχής, στο μέλλον, της αιολικής ενέργειας στο ενεργειακό ισοζύγιο ( φτάνουν να μιλούν για ποσοστά της τάξης του 30 %). Στο μεταξύ, παρά την έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού και την ασύδοτη δράση των οικονομικών συμφερόντων, τα αποτελέσματα παραμένουν πενιχρά: υπολογίζεται ότι το οριακό έτος 2010 η συμμετοχή του συνόλου των ΑΠΕ (συμπεριλαμβάνονται τα μεγάλα υδροηλεκτρικά) στην παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια θα φθάσει με το ζόρι το 13 % (με στόχο το 20,1 %), και η αιολική ενέργεια  το 6 % (με στόχο το 10,43 %) (σελ. 5). Και αυτό γιατί:


·         Το ιδιόμορφο του ελληνικού τοπίου (όπως αναφέρθηκε και στο προηγούμενο κεφάλαιο) βάζει σοβαρούς περιορισμούς στην απεριόριστη χωροθέτηση τέτοιων εκτεταμένων εγκαταστάσεων.


·         Η παραγόμενη ενέργεια από μια αστάθμητη πηγή, όπως ο άνεμος, δημιουργεί προβλήματα μη εναρμόνισης της παραγωγής και της ζήτησης ισχύος. Σε αυτή την περίπτωση, τόσο το ισοζύγιο ισχύος, όσο και η συχνότητα του δικτύου παρεκκλίνουν από τα επιθυμητά επίπεδα διακύμανσης, προκαλώντας ανεπιθύμητες παρενέργειες. Το γεγονός αυτό δημιουργεί πρόσθετους περιορισμούς στο συνολικό ποσοστό των αιολικών εγκαταστάσεων που μπορούν να είναι διασυνδεδεμένα στο κεντρικό δίκτυο διανομής. Το πρόβλημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με τεράστια συστήματα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν. Και αν επιχειρηθεί να δημιουργηθούν θα απαιτηθούν νέες μεγάλες επενδύσεις, ενώ, παράλληλα, θα προκύψουν νέα περιβαλλοντικά προβλήματα.


·         Η λογική των πολιτικών που ακολουθούνται είναι τέτοια που στρέφει την αιολική ενέργεια σε κεντρικές λύσεις και όχι σε εξυπηρέτηση τοπικών αναγκών, που θα μπορούσε να επιτρέψει, υπό όρους, μεγαλύτερη διείσδυση της αιολικής ενέργειας στο συνολικό ενεργειακό ισοζύγιο.



Συμπέρασμα τέταρτο: Η συμμετοχή της αιολικής ενέργειας, με τις δεδομένες συνθήκες, μπορεί να έχει καθαρά συμπληρωματικό χαρακτήρα στην αντιμετώπιση των ενεργειακών αναγκών της χώρας. Έτσι εξηγείται και η παράλληλη ανάπτυξη μεγάλου αριθμού συμβατικών εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής και η αδυναμία μείωσης των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί πανάκεια για το μέλλον και ο υπερτονισμός της σημασίας της αποσκοπεί αποκλειστικά και μόνο στην κάμψη των αντιδράσεων των τοπικών κοινωνιών σε υπαρκτές απαράδεκτες χωροθετήσεις.


5. Υπερσυσσώρευση. Το ιδιαίτερο πρόβλημα της Βοιωτίας



   Ακόμη και αν κανείς αγνοήσει όλα τα προηγούμενα στοιχεία, θα εκπλαγεί από το μέγεθος των αιολικών εγκαταστάσεων που σχεδιάζεται να αναπτυχθούν στο νομό Βοιωτίας. Οι σχετικοί πίνακες (σελ.13-19) παρατίθενται και δείχνουν:


·         Από τα 6.468 MW, των αδειών παραγωγής που έχουν δοθεί πανελλαδικά, τα 682 MW (ποσοστό 10,5 %) αφορούν τη Βοιωτία, τα δε 400 MW (ποσοστό 6,2 %) αφορούν τον ορεινό όγκο του Ελικώνα. Αν, μάλιστα χρησιμοποιήσουμε σαν σημείο αναφοράς το στόχο του 2010 (3372 MW), τα ποσοστά αυτά γίνονται 20,22 % και 11,9 %, αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει ότι 1 στα 5 MW, πανελλαδικά, εγκαθίσταται στη Βοιωτία και 1 στα 8 MW εγκαθίσταται στον Ελικώνα. Ας σημειωθεί ότι εκκρεμούν και νέες αιτήσεις εγκαταστάσεων αιολικής ενέργειας 508 MW στο νομό Βοιωτίας.


·         Κανένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό (υψηλό αιολικό δυναμικό, ευνοϊκός χωροταξικός σχεδιασμός κλπ.) δεν υφίσταται, ώστε να δικαιολογείται αυτή η εξόφθαλμη ανορθογραφία κατανομής. Κανένα, πλην ενός: της γειτνίασης των επιλεγμένων χώρων εγκατάστασης με τα κεντρικά οδικά δίκτυα της χώρας, καθώς και τα κεντρικά δίκτυα μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας. Πράγμα που σημαίνει σημαντικά μικρότερα κόστη εγκατάστασης και λειτουργίας για τους επίδοξους επενδυτές. Το ενδεχόμενο οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις να μην έχουν τη μέγιστη απόδοση, οι μεγάλοι όμιλοι που δραστηριοποιούνται, πλέον, και στην αιολική ενέργεια θα το αντισταθμίσουν με το μεγάλωμα της συμμετοχής τους στην ενεργειακή πίτα, γεγονός που θα αξιοποιήσουν για να ενισχύσουν τη θέση τους και στις συμβατικές εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής.


·         Αξίζει να σημειώσουμε ότι η πολιτική κατακλυσμού της Βοιωτίας και, ιδιαίτερα, του Ελικώνα με εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων, έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τις προβλέψεις του ισχύοντος χωροταξικού πλαισίου της περιφέρειας της Στερεάς Ελλάδας, καθώς και με μια σειρά δράσεις των τοπικών κοινωνιών σε μια κατεύθυνση ήπιων μορφών παραγωγικής ανάπτυξης και αξιοποίησης του φυσικού πλούτου της περιοχής.



Συμπέρασμα πέμπτο: Η Βοιωτία και, ιδιαίτερα, ο ορεινός όγκος του Ελικώνα επωμίζονται ένα εξαιρετικά δυσανάλογο μερίδιο του συνολικού φορτίου των πανελλαδικών εγκαταστάσεων αιολικής ενέργειας. Το γεγονός αυτό γίνεται ακόμη περισσότερο άδικο, και γι’ αυτό αποκρουστέο, από την εκτίμηση ότι επιβάλλεται για λόγους καθαρά κερδοσκοπικούς και άσχετους με τις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.



6. Οι στόχοι μας. Τι διεκδικούμε



   Ένα τοπικό κίνημα, ασφαλώς, είναι πολύ δύσκολο να ανατρέψει κεντρικές πολιτικές, ορισμένες από τις οποίες έχουν την αφετηρία τους σε υπερεθνικά κέντρα. Μπορούμε, όμως, βάσιμα να φιλοδοξούμε να ακυρώσουμε τμήματα αυτών των πολιτικών ή να περιορίσουμε σε σημαντικό βαθμό τις επιπτώσεις τους. Με αυτό το σκεπτικό, θα πρέπει:


·         Να διεκδικήσουμε ουσιαστικό χωροταξικό σχεδιασμό, σε επίπεδο νομού


·         Να εξετάσουμε την ουσιαστική νομιμότητα όσων από τις εγκαταστάσεις έχουν προχωρήσει, αξιοποιώντας όλα τα μέσα


·         Να αποτρέψουμε κάθε νέα άδεια παραγωγής και εγκατάστασης, όσο δεν υλοποιείται ένα αξιόπιστο χωροταξικό σχέδιο και όσο δεν συναινούν οι τοπικές κοινωνίες


·         Να ενισχύσουμε διαδικασίες, σε επίπεδο νομού, που θα αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στο σύνολό τους ξεπερνώντας, αλλά όχι αγνοώντας, τις αποσπασματικές τυπικές διαδικασίες γνωμοδοτήσεων της τοπικής και νομαρχιακής αυτοδιοίκησης



   Αποφασιστικός παράγοντας, σε κάθε περίπτωση, εξακολουθεί να παραμένει ο ενημερωμένος πολίτης, που θα προσπαθήσουμε να πλαισιώσει τις διαδικασίες και τις κινητοποιήσεις των τοπικών επιτροπών και της “Συμπαράταξης”.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ



ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΕ ΚΑΙ Η ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ



Ευρωπαϊκός στόχος ( οδηγία 2001/77/ΕΚ ):



Μέχρι το 2010, το 22,1 % της ηλεκτροπαραγωγής να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας



Ενδεικτικός εθνικός στόχος ( Ν. 3468/2006 ):



Μέχρι το 2010, το 20,1 % της ηλεκτροπαραγωγής να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μέχρι το 2020, το ποσοστό να φτάσει το 29 %. (Στον παραπάνω στόχο περιλαμβάνονται και τα μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα, παρ’ όλο που στην ελληνική νομοθεσία δεν θεωρούνται ΑΠΕ).


Πιο συγκεκριμένα, προβλέπεται:









































Εγκατεστημένη ισχύς (MW)


Παραγόμενη ενέργεια (ΤWh)


Ποσοστό %


Μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα


3325


4,58


6,74


Αιολική ενέργεια


3372


7,09


10,43


Άλλες μορφές ΑΠΕ


497


2,01


2,96


Σύνολο


7194


13,68


20,12






Πρόβλεψη ενεργειακών αναγκών 2010



68


100,00



Συνολική εγκατεστημένη ισχύς αιολικής ενέργειας ( Δεκέμβριος 2006 )































































































Χώρα


Εγκατεστημένη ισχύς (MW)


Χώρα


Εγκατεστημένη ισχύς (MW)


Γερμανία


20.622


Ουγγαρία


61


Ισπανία


11.615


Λιθουανία


55,5


Δανία


3.136


Τουρκία


51


Ιταλία


2.123


Τσεχία


50


Βρετανία


1.963


Λουξεμβούργο


35


Πορτογαλία


1.716


Βουλγαρία


32


Γαλλία


1.567


Εσθονία


32


Ολλανδία


1.560


Λετονία


27


Αυστρία


965


Κροατία


17,2


Ελλάδα


746


Ελβετία


11,6


Ιρλανδία


745


Σλοβακία


5


Σουηδία


572


Νησιά Φερόε


4


Νορβηγία


314


Ρουμανία


3


Βέλγιο


193


Κύπρος


0


Πολωνία


152,5


Μάλτα


0


Φινλανδία


86


Σλοβενία


0


Ουκρανία


85,5


Ισλανδία


0








Το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος


εκφράζει την ανησυχία του για τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζεται η εγκατάσταση αιολικών πάρκων στην Χώρα μας με το υπό κατάρτιση «Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας»


Η Εθνική Χωροταξία των αιολικών πάρκων που έχει εισηγηθεί το Επιμελητήριο από πολλών ετών, δεν είναι απλώς ένα μέσο νομιμοποίησής τους, λόγω της καθαρής ενέργειας που παράγουν.


Τα αιολικά πάρκα δεν παύουν να είναι βιομηχανικές εγκαταστάσεις, που έχουν ολέθριες επιπτώσεις όταν εγκαθίστανται σε ευαίσθητα φυσικά οικοσυστήματα, όπως είναι ιδίως οι δρυμοί, τα δάση, οι δασικές εκτάσεις κλπ. Επιπλέον, η χρήση της τεχνολογίας των τεράστιων ανεμογεννητριών δεν συμβιβάζεται διόλου με τη μικρή κλίμακα του Ελληνικού τοπίου. Τούτο και μόνο τις αποκλείει από το τοπίο των νησιών, των ακρωτηρίων, των ακτών κ.ά., που συνιστούν τη μοναδικότητα του ελληνικού τοπίου.


Κατ’ ουδεμία λογική βιωσιμότητας μπορούν όλα αυτά να αγνοηθούν για χάρη της παραγωγής αιολικής ενέργειας. Η έννομη αξία της καθαρής ενέργειας έπεται της προστασίας του πολύτιμου φυσικού κεφαλαίου της Χώρας, στο οποίο ανήκουν τα ευαίσθητα δασικά οικοσυστήματά μας, όπως τα ιερά βουνά μας, οι αλπικές ζώνες τους, οι δρυμοί τους, τα δάση και οι δασικές εκτάσεις στην ηπειρωτική χώρα, και εξ ολοκλήρου τα μικρά νησιά, οι ακτές, τα ακρωτήρια και γενικά το νησιωτικό τοπίο.


Επομένως, το υπό κατάρτιση Ειδικό Πλαίσιο δεν είναι νόμιμο και βιώσιμο στο μέρος εκείνο που δεν εξαιρεί τα ανωτέρω οικοσυστήματα από τους χώρους εγκατάστασης των αιολικών πάρκων. Υπάρχει αρκετός άλλος χώρος στην Επικράτεια για να εγκατασταθούν αυτά. Δεν είναι διόλου απαραίτητο, ούτε βιώσιμο, να επιλεγούν οι τοποθεσίες του υψίστου αιολικού δυναμικού.









The Darmstadt Manifesto


The original document signed by more than 60 German academics in 1998


Initiative Group Darmstadt Manifesto Press Release Dated 1 September 1998At the press conference which took place today at the Bruning strasse Press Club in Bonn the Initiative Group presented the Darmstadt Manifesto on the Exploitation of Wind energy in Germany. The manifesto, which has to date been signed by more than 60 college/university lecturers and writers*, demands the withdrawal of all direct and indirect subsidies in order to put a stop to the exploitation of wind energy.(It claims that) the exploitation of wind energy promotes the type of technology which is of no significance whatever for the purpose of supplying energy, saving resources and protecting the climate. The money could be put to far more effective use in increasing the efficiency of power stations, in ensuring effective energy consumption and in funding scientific research into fundamental principles in the field of energy. Many citizens, both male and female, are greatly concerned to see the progressive destruction caused by the ever increasing number of wind ‘farms’. This destruction affects both the countryside and our towns and villages with their surrounding areas whose characteristic appearance reflects their development throughout the history of civilisation. The Darmstadt Manifesto is directed in particular at politicians, those concerned with our cultural well-being, environmental organisations and the media.*Note that many more than 100 university lecturers have since signed up to this Manifesto Darmstadt Manifesto on the Exploitation of Wind Energy in Germany. Our country is on the point of losing a precious asset. The expansion of the industrial exploitation of wind energy has developed such a driving force in just a few years that there is now great cause for concern. A type of technology is being promoted before its effectiveness and its consequences have been properly assessed. The industrial transformation of cultural landscapes which have evolved over centuries and even of whole regions is being allowed. Ecologically and economically useless wind generators, some of which stand as high as 120 metres and can be seen from many kilometres away, are not only destroying the characteristic landscape of our most valuable countryside and holiday areas, but are also having an equally radical alienating effect on the historical appearance of our towns and villages which until recently had churches, palaces and castles as their outstanding features to give them character in a densely populated landscape. More and more people are subjected to living unbearably close to machines of oppressive dimensions. Young people are growing up into a world in which natural landscapes are breaking up into tragic remnants. The oil crisis in the 1970s made everyone very aware of the extent to which industrial societies are dependent on a guaranteed supply of energy. For the first time the general public became aware of the fact that the earth’s fossil fuel resources are limited and could be exhausted in the not too distant future if they continue to be consumed without restraint. In addition came there cognition of the damage which was being caused to the environment by the production and consumption of energy. The loss of trees due to pollution, the Chernobyl nuclearre actor accident, the legacy of the ever accumulating pile of nuclear waste, the risks of a climatic catastrophe as a consequence of carbon dioxide emissions have all established themselves in the public consciousness as examples of the growing potential threat. The real problem of population growth and above all the resultant phenomenon of escalating land use and consumption of drinking water supplies is however being push ed a side and being considered instead as a marginal phenomenon. With few exceptions it is not be subject of any political action. On the contrary, the public interest is becoming even more limited, focusing less on energy consumption as a whole and concentrating its fears and criticisms predominantly on the generation of electricity. Admittedly nuclear risks do doubtless exist here. However electrical energy plays more of a minor role in the balance sheet of energy sources. In Germany three quarters of the energy consumed consists of oil and gas. But is precisely these energy sources whose resources will be exhausted the soonest. If it were really a question of concern for future generations the nimmediate, decisive action to protect supplies of oil and natural gas would be imperative. Instead petrol consumption continues unchanged, and the idea that we are leaving nothing for our great grandchildren is dispelled with the vague presumption that the rewill one day be substitutes for fossil fuels. On the other hand hard coal and brown coal, which are the main primary sources of electrical energy, are available in such a bundance world-wide, and in many cases in deposits which are as yet unexploited, that electricity production is guaranteed, even with growing-consumption, for centuries, possibly even for a period of over a thousand years. With regard to the exhaustion of energy sources for fossil fuels the development of electricity production using wind bypasses the problem. Although Germany has taken the lead in the expansion of wind energy use, it has not been possible to date to replace one single nuclear or coal-fired power station. Even if Germany continues to push ahead with expansion it will still not be possible in the future. The electricity produced by wind power is not constant because it is dependent on meteorological conditions, but electricity supplies need to be in line with consumption at all times. For this reason wind energy cannot be used to any significant degree as a substitute for conventional power station capacities. Insufficient attention is also being paid to pollutant levels. Whereas until a few years a go it was chiefly the coal-fired power stations’ sulphur dioxide emissions due to poor filtering which caused problems, it is now mainly road traffic which is polluting the forests’ ecosystems with nitrogen oxides and nitrous oxide. Added to which the effectiveness of power stations is improving with technological progress and as a result the level of pollutants given off per unit of energy is decreasing. The latter is also true of carbon dioxide emissions, with the result that electricity production in Germany is to day responsible for only a fifth of the greenhouse gases emitted. The energy capacity of wind is comparatively low. Modern wind turbines with a rotor surface area the size of a football field make only tiny fractions of the energy that is produced by conventional power stations. So with more than five thousand wind turbine sin Germany less than one per cent of the electricity needed is produced, or only slightly more than one thousandth of the total energy produced. The pollutant figures are simila rfor the same reason. The contribution made by (the use of) wind energy to the avoid ance of greenhouse gases is somewhere between one and two thousandths. Wind energy is therefore of no significance whatever both in the statistics for energy and in those for pollutants and greenhouse gases. At the same time we must take into account the fact that economic growth always brings with it, to a greater or lesser extent, an increasing energy requirement – despite all the efforts made with technology towards greater efficiency in the transformation and consumption of energy. This means that because it makes such a small contribution to the statistics, wind energy is running a race which is already lost in an economic order or ientated towards growth. At present total energy consumption in Germany is growing about seventy times(!) faster than the production potential of wind energy. The negative effects of wind energy use are as much underestimated as its contribution to the statistics is over estimated. Falling property values reflect the perceived deterioration in quality of life – not just in areas close to the turbines, but even all over Schleswig-Holstein. More and more people are describing their lives as unbearable when they are directly exposed to the acoustic and optical effects of wind farms. There are reports of people being signed off sick and unfit for work, there is a growing number of complaints about symptoms such as pulseir regularities and states of anxiety, which are known from the effects of infrasound(sound of frequencies below the normal audible limit). The animal world is also suffering at the hands of this technology. On the North Sea and Baltic coasts birds are being driven away from their breeding, roosting and feeding grounds. These displacement effects are being increasingly observed inland too. From the point of view of the national economy the development of wind energy is far from being the «success story» it is often claimed to be. On the contrary, it puts a strain on the economy as it is still unprofitable with a low energy yield on the one hand and high investment costs on the other. And yet, as a result of the legal framework conditions which have been set, private and public capital is being invested on a large scale – capital which is not least unavailable for important environmental protection measures, but also ties up purchasing power. This in turn leads to job losses in other areas. The only way in which the Investors can realise their exceptionally high returns is by means of the level of payment for electricity produced by wind which has been determined by law, and which represents several times its actual market value, and by taxation depreciation. For more than twenty years now German politicians have been under pressure to react tour gent problems concerning the environment and preventative measures, and have been promoting a seriously erroneous evaluation of wind energy. This has allowed the use of wind energy to become established in the view of public opinion as some sort of total solution which supposedly makes a decisive contribution towards a clean environment and a guaranteed supply of energy for the future, and also towards the evasion of a climatic catastrophe and the avoidance of nuclear dangers. This false picture raises hopes and results in a general acceptance of the use of wind energy which is strengthened further by the fact that people are not expected to make any savings. The negative effects of the wind energy industry in our densely populated country are suppressed, scientific knowledge is ignored and there is a taboo on criticism. Only a few people are willing to break away from these political and social trends. After fighting for decades with great commitment for the preservation of our countryside the majority of the large organisations for the protection of nature now stand idly by watching its destruction. Together with groups of thoughtless operators, a policy orientated towards short term success was able to clear the way in the following manner: as a result of amendments to planning law and the law on nature conservation, our countryside is almost unprotected against the exploitation of wind energy and is therefore left at the mercy of material exploitation by capital investment. At the same time the people who are directly exposed to this technology which is hostile to man have to a large extent been deprived of their constitutionally guaranteed right to a say in the matter of the shaping of the environment in which they live. As all efforts to influence those with political responsibilities have been without success, the signatories of this manifesto see no other solution other than to make their concerns public. In view of the serious harm threatening our countryside, which has evolved through history and which is the foundation of our cultural identity, we appeal for an end and to the expansion of wind power technology which is pointless from both a necological and an economical point of view. In particular we are demanding the withdrawal of all direct and indirect subsidies to this technology. Instead public funds should be made available on a larger scale for the development of more efficient technology and for the kind of research into basic principles which is likely to provide real solutions to the problems of producing energy in a way which is environmentally friendly and lasting. We issue an urgent warning against the uncritical promotion of a technology which will in the long term have far reaching adverse effects on the relationship between man and nature. We are particularly concerned about a change of attitude, which is more difficult to perceive as it is evolving slowly and which gives us less and less ability to recognise how important it is for man to live in an environment which is predominantly characterised by nature.


List of SignatoriesProf. Udo ACKERMANN (Design)Prof. Dr. Dr. h.c. Karl ALEWELL (Economics)Prof. Dr. rer. nat. Rudolf ALLMANN (Mineralogy)Prof. Wilhelm ANSER (Electrical Engineering)Prof. Dr. Clemens ARKENSTETTE (Biology, Agricultural Science, Physiology)Dr. Paed. Joachim ARLT (Science of Art, Landscape Aesthetics)Prof. Dr. rer. nat. Benno ARTMANN (Mathematics)Prof. Dr.-Ing. Eckhard BARTSCH (Geodesy, Landmanagement)Prof. Dr. rer. nat. Bruno BENTHIEN (Geography)Dr. jur. Manfred BERNHARDT (District President)Prof. Dr. jur. Dr. jur. h.c. Karl August BETTERMANN (Jurisprudence)Prof. Dr. agr. Dr. agr. h.c. mult. Eduard von BOGUSLAWSKI (Agronomy)Prof. Dr. rer. nat. Reinhard BRANDT (Physical Chemistry)Prof. Dr. rer. nat. Günter BRAUNSS (Mathematics)Prof. Dr.-Ing. Stefan BRITZ (Mechanical Engineering)Prof. Dr. Dr. phil. Harald BROST (Institute of Colour, Light and Space)Prof. Dr. med. Joachim BRUCH (Industrial Medicine)Günter de BRUYN (Writer)Prof. Dr. phil. Dr. h.c. Hans-Günter BUCHHOLZ (Archeology)Prof. Dr. rer.nat. Karl Heinz CLEMENS (Electrical Engineering)Prof. Dr. phil. Dietrich DENECKE (Geoscience)Prof. Dr. rer. nat. Dietrich von DENFFER (Botany)Prof. Dr.-Ing. Frank DÖRRSCHEIDT (Automatic Control, Electrical Engineering)Prof. Dr. Wolfgang DONSBACH (Science of Communication)Prof. Thomas DUTTENHOEFER (Design)Prof. Dr.-Ing. Rudolf ENGELHORN (Energy and Thermodynarnic Science)Dr. techn. Hans ERNST (Electrical Engineering, National Economy)Prof. Dr.-Ing. Horst ETTL (Mechanical Engineering)Prof. Dr. Hermann FINK (English Philology, American Philology)Prof. Dr. Hans Joachim FITTING (Physics)Prof. Dr. med. Marianne FRITSCH (Internal Medicine, Rehabilitation)Prof. Hans Jürgen GERHARDT (Electrical Engineering)Prof. Dr. rer. nat. Gerhard GERUCH (Physics)Prof. Dr.-Ing. Bernhard von GERSDORFF (Electrical Engineering)Prof. Ph.D. H. S. Robert GLASER (Biology)Prof. Dr. Gerhard GÖHLER (Political Science)Prof. Dr. theol. Hubertus HALBFAS (Religion)Prof. Dr. Erwin HARTMANN (Physics, Medical Optics)Prof. Dr. rer. nat. Jürgen HASSE (Geography)Dr. rer.nat. Günter HAUNGS (Technique of Precision Measurement)Prof. Dr.-Ing. Horst HENNERICI (Mechanical Engineering)Prof. Ulrich HIRT (Mechatronics)Prof. Wolfgang HOFFMANN (Economical Information)Prof. Dr. rer. nat. Lothar HOISCHEN (Mathematics)Prof. Dr. med. Dr. rer. nat. Hans HOMPESCH (Hygiene, Micro-Biology, Pathology)Prof. Dr. Dr. h.c. mult. Rudolf HOPPE (Inorganic Chemistry)Prof. Dr. Peter KÄFERSTEIN (Thermodynarnic Seience, Energy Economics)Prof. Dr. Dipl. Phys. Günther KÄMPF (Physics)Prof. Dr. phil. Thomas KÖVES-ZULAUF (Archeology)Dr. Christoph KONRAD (MdEP – Member of European Parliament)Prof. Erhard Ernst KORKISCH (Area Planning, Landscape Architecture)Prof. Dr. Dietrich KÜHLKE (Physics)Prof. Dr.-Ing. Bert KÜPPERS (Electrical Engineering)Prof. Dr.-Ing. Josef LEITENBAUER (Mining Academy)Prof. Dr. phil. Otto LENDLE (Archeology)Prof. Dr. rer. nat. Wilfried LEX (Information Science, Logic)Prof. Dr. Horst LINDE (Architecture)Prof. Dr. techn. Wladimir LINZER (Thermodynarnic Science)Prof. Dr. rer.nat. Jörg LORBERTH (Chemistry)Prof. Dipl.-Ing. Horst LOTTERMOSER (Mechanical Engineering)Prof. Dr. Dr. h.c. Manfred LÖWISCH (Industrial Law)Prof. Uwe MACHENS (Electrical Engineering)Dr. Heike MARCHAND (Physics)Prof. Dr. sc. phys. Dr.-Ing. Herbert F. MATARÉ (Physics, Electronics)Prof. Dr. Krista MERTENS (Science of Rehabilitation)Prof. Dr.-Ing. MOLLENKAMP (Mechanics of Fluids)Prof. Dr. rer. nat. Hans MÜLLER von der HAGEN (Chemical Technology)Prof. Dr. jur. Reinhard MUSSGNUG (Jurisprudence)Prof. Dr.-Ing. Kurt NIXDORFF (Mathematics)Prof. Werner A. NÖFER (Design)Prof. Dr.rer. nat. Wolfgang NOLTE (Mathematics)Prof. Dr. rer. nat. Paul PATZELT (Chemistry)Prof. Dr. rer. nat. Siegfried PETER (Technical Chemistry)Prof. Dr. rer. nat. Nicolaus PETERS (Zoology)Prof. Dr. Dr. Hans PFLUG (Applied Geosciences)Prof. Dr. Thomas RAMI (Physics)Prof. Dr.med.Ludwig RAUSCH(Human Medicine, Radio Biology,Radiation Protection)Prof. Dr. rer. nat. Michael von RENTELN (Mathematics)Dr. phil. Karl Heinrich REXROTH (History)Prof. Dr. Hans Erich RIEDEL (Physics)Prof. Wilhelm RUCKDESCHEL (Mechanical Engineering)Dr. med. Rolf SAMMECK (NeuroAnatomy)Dr. phil. Monika SAMMECK (Psychology)Prof. Dr. Hans SCHNEIDER (Jurisprudence)Prof. Dr. Helmut SCHRÖCKE (Geosciences)Prof. Dr.-Ing. Herbert SCHULZ (Electrical Engineering)Prof. Dr.-Ing. Kurt STAGUHN (Art Paedagogy)Prof. Dr.-Ing. Klaus STEINBRÜCK (Mechanical Engineering)Prof. Dr.-Ing. Rudolf STEINER (Technical Chemistry)Dr. h.c. Horst STERN (Television Journalist, Ecologist)Botho STRAUSS (Writer)Prof. Dr. rer.nat. Günter STRÜBEL (Geosciences)Prof. Dr.-Ing. Manfred THESENVITZ (Mechanical Engineering)Prof. Dr. rer. nat. Josef WEIGL (Botany)Prof. Dr. med. Hans-Jobst WELLENSIEK (Medicine, Micro-Biology)Prof. Dr.-Ing. Herbert WILHELMI (Thermodynarnic Science)Prof. Dr. phil. Walter WIMMEL (Archeology) Gabriele WOHMANN (Writer)Prof. Dr. rer. nat. Jürgen WOLFRUM (Physics)Prof. Dr.-Ing. Otfried WOLFRUM (Geodesy)Prof. Dr. rer. nat. Peter ZAHN (Mathematics)



Απόσπασμα από το μανιφέστο


« Η εκμετάλλευση της αιολικής Ενέργειας προωθεί εκείνο το είδος της τεχνολογίας το οποίο δεν έχει καμία απολύτως σημασία για το σκοπό της παροχής Ενέργειας, της εξοικονόμησης πρώτης ύλης και της προστασίας του κλίματος. Τα λεφτά από τα κρατικά και κοινοτικά κονδύλια  θα μπορούσαν να επενδυθούν καλύτερα στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των σταθμών Ενέργειας, στη διασφάλιση αποτελεσματικής κατανάλωσης της Ενέργειας και στη χρηματοδότηση επιστημονικής έρευνας στον τομέα της Ενέργειας. Πολλοί πολίτες, άντρες και γυναίκες, ανησυχούν βλέποντας τη συνεχή καταστροφή που προκαλείται από τον όλο και αυξανόμενο αριθμό αιολικών πάρκων.


Η καταστροφή επηρεάζει τόσο τις πόλεις και τα χωριά και τις περιβάλλουσες αυτά περιοχές όσο και την αγροτική περιφέρεια, των οποίων η χαρακτηριστική εμφάνιση αντανακλά την εξέλιξη τους στο διάβα της ιστορίας του πολιτισμού. Ανεμογεννήτριες, οικολογικά και οικονομικά άχρηστες, μερικές από τις οποίες φτάνουν τα 120 μέτρα και είναι ορατές από πολλά χιλιόμετρα μακριά ,όχι μόνο καταστρέφουν το χαρακτηριστικό τοπίο των πιο πολυτίμων περιοχών της υπαίθρου μας και των παραθεριστικών κέντρων, αλλά έχουν επίσης ένα εξίσου ριζοσπαστικό αποτέλεσμα στην ιστορική εμφάνιση των πόλεων και των χωριών τα οποία μέχρι πρόσφατα είχαν εκκλησίες, παλάτια και κάστρα σαν ξεχωριστά τους χαρακτηριστικά για να τους προσδίδουν χαρακτήρα σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι υποχρεώνονται να ζουν ανυπόφορα κοντά σε μηχανές καταπιεστικών διαστάσεων. Οι νέοι μεγαλώνουν σε έναν κόσμο στον οποίον η φύση κατακερματίζεται.




Τα αρνητικά αποτελέσματα της χρήσης της αιολικής Ενέργειας έχουν τόσο πολύ υποτιμηθεί όσο έχει υπερεκτιμηθεί η συμμετοχή της στις στατιστικές. Η  πτώση της αξίας των ακινήτων αντανακλά την αισθητή υποβάθμιση στην ποιότητα ζωής  σε περιοχές κοντά στις ανεμογεννήτριες Όλο και περισσότεροι άνθρωποι περιγράφουν τη ζωή τους σαν ανυπόφορη εξ’ αιτίας των ακουστικών και οπτικών επιδράσεων των αιολικών πάρκων. Υπάρχουν αναφορές ανθρώπων που χαρακτηρίστηκαν σαν άρρωστοι και ακατάλληλοι για εργασία, υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός παράπονων για συμπτώματα τέτοια όπως αρρυθμίες και καταστάσεις άγχους τα οποία είναι γνωστά ως σύνδρομο των υπόηχων .»




































































































































































ΑΔΕΙΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 4/3/2008

( ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ – ΒΟΙΩΤΙΑ )
       
       
       
Μορφή ένεργειας Ισχύς ( MW ) Ποσοστό
Πανελλαδικά Βοιωτία Β/Π
       
Αιολική ενέργεια 6.479,355 681,850 10,52%
Βιομάζα 76,502    
Γεωθερμία 8,000    
Φωτοβολταϊκά 80,060 3,242  
Μικρά υδροηλεκτρικά 587,970 4,800  
Σύνολο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας 7.231,887 689,892 9,54%
       
       
       
Μεγάλα Θ-Η συνδυασμένου κύκλου 6.281,212 2.423,062  
Μεγάλα Θ-Η αεριοστρόβιλοι 526,000 100,000  
Συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας 516,765 361,750 38,45%
Μικρά Θ-Η 284,701 42,800  
Μεγάλα Θ-Η λιγνίτη 5,000    
Μεγάλα υδροηλεκτρικά 60,000    
Η/Ζ 680,404 1,280  
Εφεδρικά Η/Ζ 226,339    
Τηλεθέρμανση 2,090    
Υβριδικά 0,086    
Διάφορα 1,870    
Σύνολο μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας 8.584,467 2.928,892 34,12%
       
       
Σύνολο 15.816,354 3.618,784 22,88%
       

  Σημείωση: Το ποσοστό 10,52 %, αν αναχθεί στον εθνικό στόχο του 2010, που είναι 3.372 MW, αυτόματα γίνεται 20,22 %.



















































































































































































































































































































































































































































































































ΑΔΕΙΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 4/3/2008 ( ΝΟΜΟΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ )

       

Δήμος/Κοιν. Θέση ΙΣΧΥΣ (MW) Τεχνολογία

ΑΛΙΑΡΤΟΥ ΣΦΙΓΓΙΟ 6 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΑΡΑΧΩΒΗΣ ΛΥΚΟΣΤΕΡΝΑ – ΥΨΩΜΑ 9 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΒΑΓΙΩΝ ΠΥΡΓΑΡΙ/ΚΑΒΟΥΡΑΣ/ΖΑΧΑΡΟΥ/ ΒΑΡΙΑΝΗ/ΠΑΤΗΜΑ 44,2 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ 36 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΚΡΕΚΕΖΑ 30 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΡΑΧΟΥΛΑ-ΠΑΣΧΑΛΙΕΣ 27,9 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΚΕΔΡΟΣ 13,8 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΚΟΥΚΟΣ 9,9 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΑΙ 11,5 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΜΑΥΡΑ ΛΙΘΑΡΙΑ 6,9 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΑΜΑΛΙΑ 20,7 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΑΣΠΡΟΧΩΜΑΤΑ 2,55 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΣΚΟΠΙΕΣ 18 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΠΡΙΟΝΙΑ 16,2 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΘΙΣΒΗΣ ΜΕΛΙΣΣΙ 36 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΘΙΣΒΗΣ ΡΟΔΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ 20 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΘΙΣΒΗΣ ΛΑΙΜΟΣ 4,95 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΘΙΣΒΗΣ ΜΕΓΑΛΗ ΡΑΧΗ 3,2 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΘΙΣΒΗΣ & ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΜΑΡΙΣΤΙ – ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ 42 ΑΙΟΛΙΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΧΕΡΟΒΟΥΝΟ 3,2 ΑΙΟΛΙΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΚΑΚΑΡΕΤΗ 1,6 ΑΙΟΛΙΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΣΑΛΙΖΑ 0,8 ΑΙΟΛΙΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΧΙΛΙΟΜΟΔΙ 34,65 ΑΙΟΛΙΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΕΛΑΤΟΣ 48 ΑΙΟΛΙΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΓΚΙΟΒΕΖΑ 16,5 ΑΙΟΛΙΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΛΑΚΚΑ 2,4 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΠΑΛΑΙΟΒΟΥΝΑ 4,6 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ 2,2 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΠΕΡΔΙΚΟΒΟΥΝΙ 24 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΛΥΒΑ – ΤΟΥΜΠΑ 24 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΚΙΑ ΡΑΧΗ 5,1 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ & ΛΕΒΑΔΕΩΝ ΑΡΒΑΝΙΚΟΣ 18,7 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΛΕΒΑΔΕΩΝ ΤΟΥΡΛΑ 9 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΛΑΜΟΣ 12 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΜΕΓΑΛΟΒΟΥΝΑ 6 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ & ΑΤΑΛΑΝΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ-ΜΑΚΡΥΟΡΡΑΧΗ 18 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΟΡΧΟΜΕΝΩΝ & ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΑΛΟΓΟΜΑΝΔΡΙΑ-ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ 20 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΡΑΧΗ ΛΥΚΟΥ 25,5 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΚΙΘΑΙΡΩΝΑ 0,8 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΤΑΝΑΓΡΑΣ & ΘΗΒΑΙΩΝ ΨΗΛΩΜΑ – ΣΩΡΟΣ 34 ΑΙΟΛΙΚΑ

ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ ΣΤΕΦΑΝΙΑ-ΣΑΡΜΙΝΙΤΣΑ-ΠΑΛΙΟΒΟΥΝΑ 12 ΑΙΟΛΙΚΑ

    681,85  

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ 125 Σ.Η.Θ.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ 84 Σ.Η.Θ.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ 125 Σ.Η.Θ.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ 3,7 Σ.Η.Θ.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ 7,85 Σ.Η.Θ.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ 412 ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η – ΣΥΝΔ.  ΚΥΚΛΟΥ

    757,55  

ΘΙΣΒΗΣ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΧΑΛΚΟΡ ΑΕ 421,6 ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η – ΣΥΝΔ.  ΚΥΚΛΟΥ

ΘΙΣΒΗΣ ΒΙΠΕ ΘΙΣΒΗΣ 15 Σ.Η.Θ.

    436,6  

       

ΘΗΒΑΙΩΝ ΝΕΟΧΩΡΑΚΙΟΝ 100 ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η – ΑΕΡΙΟΣΤΡΟΒΙΛΟΙ

ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ ΘΗΒΩΝ ΛΗΜΑΡΙΑ 400 ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η – ΣΥΝΔ.  ΚΥΚΛΟΥ

ΘΗΒΩΝ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ – ΧΑΡΑΙΝΤΙΝΙ 187,462 ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η – ΣΥΝΔ.  ΚΥΚΛΟΥ

ΘΗΒΩΝ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ – ΧΑΡΑΙΝΤΙΝΙ 435 ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η – ΣΥΝΔ.  ΚΥΚΛΟΥ

  ΚΑΜΑΡΙ 120 ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η – ΣΥΝΔ.  ΚΥΚΛΟΥ

ΣΧΗΜΑΤΑΡΙ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ 1,2 Σ.Η.Θ.

ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΙΟΣ 447 ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η – ΣΥΝΔ.  ΚΥΚΛΟΥ

    1690,66  

       

ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ 2,1 ΜΙΚΡΑ Θ.Η

ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ ΟΙΝΟΦΥΤΑ 40 ΜΙΚΡΑ Θ.Η

ΣΧΗΜΑΤΑΡΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 3Ε 0,7 ΜΙΚΡΑ Θ.Η

    42,8  

       

ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΒΟΙΩΤΙΚΟΥ ΚΗΦΙΣΟΥ 1,6 ΜΙΚΡΑ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΑ

ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΥΔΑΤΑΓΩΓΟΣ ΜΟΡΝΟΥ- ΕΞΟΔΟΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΚΙΘΑΙΡΩΝΑ ΘΕΣΗ ΚΑΡΤΑΛΑ 1,2 ΜΙΚΡΑ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΑ

ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΥΔΑΤΑΓΩΓΟΣ ΜΟΡΝΟΥ-ΚΙΡΦΗ 0,76 ΜΙΚΡΑ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΑ

ΘΙΣΒΗΣ ΥΔΑΤΑΓΩΓΟΣ ΜΟΡΝΟΥ- ΕΛΙΚΩΝΑΣ 0,65 ΜΙΚΡΑ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΑ

ΚΛΕΙΔΙΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟ ΥΔΡΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΡΑΘΩΝΑ 0,59 ΜΙΚΡΑ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΑ

    4,8  

       

ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ – ΤΣΕΦΛΙΚΙ 1,28 Η/Ζ

       

ΘΗΒΑΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 1,992 ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ

ΘΗΒΑΙΩΝ ΠΟΥΡΝΑΡΙ 1,25 ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ

    3,242   

    3618,784    

 


































































































































































































































































































































































ΑΔΕΙΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛ. ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 4/3/2008 ( ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΛΙΚΩΝΑ )

           
Δήμος/Κοιν. Θέση Τεχνολογία ΙΣΧΥΣ (MW) Ποσοστό / σύν Βοιωτ. Ποσοστό / σύν Ελλαδ.
           
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΚΕΔΡΟΣ ΑΙΟΛΙΚΑ 13,8    
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΚΟΥΚΟΣ ΑΙΟΛΙΚΑ 9,9    
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΑΙ ΑΙΟΛΙΚΑ 11,5    
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΜΑΥΡΑ ΛΙΘΑΡΙΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 6,9    
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΑΜΑΛΙΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 20,7    
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΑΣΠΡΟΧΩΜΑΤΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 2,55    
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΣΚΟΠΙΕΣ ΑΙΟΛΙΚΑ 18    
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΠΡΙΟΝΙΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 16,2    
      99,55 14,60% 1,54%
ΘΙΣΒΗΣ ΜΕΛΙΣΣΙ ΑΙΟΛΙΚΑ 36    
ΘΙΣΒΗΣ ΡΟΔΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΑΙΟΛΙΚΑ 20    
ΘΙΣΒΗΣ ΛΑΙΜΟΣ ΑΙΟΛΙΚΑ 4,95    
ΘΙΣΒΗΣ ΜΕΓΑΛΗ ΡΑΧΗ ΑΙΟΛΙΚΑ 3,2    
ΘΙΣΒΗΣ-ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΜΑΡΙΣΤΙ – ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ ΑΙΟΛΙΚΑ 42    
      106,15 15,57% 1,64%
 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΧΕΡΟΒΟΥΝΟ ΑΙΟΛΙΚΑ 3,2    
 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΚΑΚΑΡΕΤΗ ΑΙΟΛΙΚΑ 1,6    
 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΣΑΛΙΖΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 0,8    
 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΧΙΛΙΟΜΟΔΙ ΑΙΟΛΙΚΑ 34,65    
 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΕΛΑΤΟΣ ΑΙΟΛΙΚΑ 48    
 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΓΚΙΟΒΕΖΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 16,5    
 ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΛΑΚΚΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 2,4    
      107,15 15,71% 1,65%
ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΠΑΛΑΙΟΒΟΥΝΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 4,6    
ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΙΟΛΙΚΑ 2,2    
ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΠΕΡΔΙΚΟΒΟΥΝΙ ΑΙΟΛΙΚΑ 24    
ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΛΥΒΑ – ΤΟΥΜΠΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 24    
ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΚΙΑ ΡΑΧΗ ΑΙΟΛΙΚΑ 5,1    
ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΑΡΒΑΝΙΚΟΣ ΑΙΟΛΙΚΑ 18,7    
      78,6 11,53% 1,21%
ΛΕΒΑΔΕΩΝ ΤΟΥΡΛΑ ΑΙΟΛΙΚΑ 9 1,32% 0,14%
ΣΥΝΟΛΟ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΛΙΚΩΝΑ   400,45 58,73% 6,18%
ΣΥΝΟΛΟ ΝΟΜΟΥ ΒΟΙΩΤΙΑΣ   681,85 100,00% 10,52%
ΣΥΝΟΛΟ ΕΛΛΑΔΑΣ     6479,36   100,00%
           
           
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ Σ.Η.Θ. 334    
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ Σ.Η.Θ. 10,55    
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η 412    
      757,55    
ΘΙΣΒΗΣ ΟΙΚ. ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΧΑΛΚΟΡ ΑΕ ΜΕΓΑΛΑ Θ.Η 421,6    
ΘΙΣΒΗΣ ΒΙΠΕ ΘΙΣΒΗΣ Σ.Η.Θ. 15    
      436,6    
           
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΥΔ/ΓΟΣ ΜΟΡΝΟΥ-ΚΙΡΦΗ ΜΙΚΡΑ ΥΔΡ/ΚΑ 0,76    
ΘΙΣΒΗΣ ΥΔ/ΓΟΣ ΜΟΡΝΟΥ- ΕΛΙΚΩΝΑΣ ΜΙΚΡΑ ΥΔΡ/ΚΑ 0,65    
      1,41    






ΝΕΕΣ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΔΕΙΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 4/3/2008


(ΝΟΜΟΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ)  






































































































































































































































































































Δήμος

Θέση Ισχύς (MW) Τεχνολογία
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΣΓΙΑ – ΠΑΤΗΜΑ 17 Αιολικά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΑΧΛΑΔΙΕΣ – ΤΣΕΚΟΥΡΕΛΙ 13,6 Αιολικά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟ ΒΟΥΝΟ – ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΣ 13,8 Αιολικά
ΑΛΙΑΡΤΟΥ ΓΟΥΛΑΣ 2,4 Αιολικά
ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ ΓΑΙΔΟΥΡΟΡΡΑΧΗ Ι 6,0 Αιολικά
ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ ΓΑΙΔΟΥΡΟΡΡΑΧΗ ΙΙ 10,0 Αιολικά
ΑΡΑΧΩΒΑΣ ΤΟΥΡΛΙ-ΖΕΜΕΝΟ 8,0 Αιολικά
ΑΡΑΧΩΒΑΣ & ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΤΟΥΡΛΙ-ΖΕΜΕΝΟ 8 Αιολικά
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΒΕΡΣΕΝΙΚΟΣ 8 Αιολικά
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΣΤΕΙΡΙΩΤΙΚΟ 1,6 Αιολικά
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΧΟΥΝΗ 3,400 Αιολικά
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΛΟΓΓΟΣ 2,550 Αιολικά
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΛΙΘΑΡΙ 3,400 Αιολικά
ΘΗΒΑΣ ΣΑΓΜΑΤΑΣ 12 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΜΑΡΑΝΤΑΛΙ 0,8 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΑΓΙΟΜΑΧΟΣ 35 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΑΓΙΟΜΑΧΟΣ 6,4 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΠΟΥΡΝΑΡΙ 48 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΠΗΓΑΔΙΑ 15 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΚΟΥΚΟΥΡΩΝ 2,55 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΓΚΟΡΙΤΣΑ 39 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΨΗΛΩΜΑ 10,4 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ 4,8 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΜΕΓΑΛΗ ΡΑΧΗ 4,95 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΣΠΑΡΤΑ ΚΑΚΟΡΕΜΑ 6,6 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ Ν. ΔΙΠΟΡΤΑ – ΓΡΟΜΠΟΛΟΥΡΑ 14,4 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΚΑΛΝΤΕΡΙΜΙ 12 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ ΤΑΡΑΤΣΑ 38,0 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ  & ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΚΟΡΟΜΠΙΛΙ 48 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ – ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΚΟΡΟΜΠΙΛΙ 21,25 Αιολικά
ΘΙΣΒΗΣ -ΑΛΙΑΡΤΟΥ ΚΟΡΦΗ 23,8 Αιολικά
ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΝΕΡΟΤΟΠΙ 2,4 Αιολικά
ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΕΛΑΤΟΣ 1,6 Αιολικά
ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΗΛΙΟΡΡΕΜΑ 0,8 Αιολικά
ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΓΚΙΟΒΕΖΑ – ΝΤΟΡΤΙΖΟ 18 Αιολικά
ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΛΑΚΚΑ 2,4 Αιολικά
ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΤΣΑΓΚΑΡΟΡΡΑΧΗ 31,35 Αιολικά
ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΚΟΥΤΣΟΛΑΓΟΣ 3,4 Αιολικά
ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΚΙΑ ΡΑΧΗ 2,4 Αιολικά
ΛΕΒΑΔΕΩΝ –  ΚΥΡΙΑΚΙΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΛΟΥΤΣΑ 24 Αιολικά
ΛΕΒΑΔΕΩΝ ΤΣΙΒΕΡΙ (ΚΑΚΟΤΟΠΙΑ)- ΠΑΞΙΒΑΛΑ 32 Αιολικά
ΛΕΒΑΔΕΩΝ ΚΟΛΙΕΔΕΣ 18 Αιολικά
ΛΕΙΒΑΔΙΑΣ ΤΟΥΡΛΑ 9 Αιολικά
ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΝΤΡΕΒΙΤΑ 1,6 Αιολικά
ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΛΑΤΣΟΥΔΙ 2,4 Αιολικά
ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΚΑΣΤΕΛΙΑ 10,4 Αιολικά
ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΛΑΜΟΣ 12 Αιολικά
ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΜΕΓΑΛΟΒΟΥΝΑ 6 Αιολικά
ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΠΡΟΦ. ΗΛΙΑΣ ΚΙΘΑΙΡΩΝΑ 0,8 Αιολικά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ & ΘΗΒ. ΨΗΛΩΜΑ – ΣΩΡΟΣ 34 Αιολικά
    653,25  
       
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑΚΟΥ ΧΩΡΟΥ 600 Μεγάλα Θ.Η.- Ανθρακας
ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ ΣΕ ΧΩΡΟ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ 2,014 Σ.Η.Θ.
    602,01  
       
ΘΗΒΑΙΩΝ ΣΕΛΤΣΙ 39,58 Βιομάζα




















































































































































































































































































































































































































































































































































































































































ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ

ΜΑΛΕΣΙΝΑ (Δ.Δ.ΚΑΣΤΡΟΥ) 0,299 Φωτοβολταϊκά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΚΑΣΤΡΟ Δ.Δ. ΚΑΣΤΡΟΥ 0,799 Φωτοβολταϊκά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ Σ.Α.Α.Κ. ΜΑΛΕΣΙΝΑΣ 5,202 Φωτοβολταϊκά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΚΑΣΤΡΟ 1,49695 Φωτοβολταϊκά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΣΤΡΩΜΑ-ΚΟΥΤΣΙ 4,9 Φωτοβολταϊκά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΚΟΜΗΤΗΣ 4,0131 Φωτοβολταϊκά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΣΤΡΩΜΑ – ΚΟΥΤΣΙ 10 Φωτοβολταϊκά
ΑΚΡΑΙΦΝΙΑΣ ΣΤΡΩΜΑ – ΚΟΥΤΣΙ ΙΙ  Δ.Δ. ΚΑΣΤΡΟΥ 4,35 Φωτοβολταϊκά
ΑΛΙΑΤΡΟΥ ΚΩΠΑΪΔΙΚΟ ΠΕΔΙΟ 3,51648 Φωτοβολταϊκά
ΒΑΓΙΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΥΛΙΚΗΣ 1,498 Φωτοβολταϊκά
ΒΑΓΙΩΝ ΑΛΟΓΑΚΙ Δ,Δ ΒΑΓΙΩΝ 1,498 Φωτοβολταϊκά
ΒΑΓΙΩΝ ΝΤΑΡΑΝΙ 0,32 Φωτοβολταϊκά
ΒΑΓΙΩΝ ΝΤΑΡΑΝΙ 0,296 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΟΥ ΒΕΛΟΥΔΙ Δ.Δ. ΠΥΛΗΣ 1,964 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ Δ.Δ. ΔΑΦΝΗΣ 0,99 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ Δ.Δ ΔΑΦΝΗΣ 0,99 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΥΨΩΜΑΤΑ V 0,295 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΥΨΩΜΑΤΑ IV 2,952 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΥΨΩΜΑΤΑ ΙΙΙ 1,771 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΥΨΩΜΑΤΑ ΙΙ 1,771 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΥΨΩΜΑΤΑ Ι 5,904 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ 1,99 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΨΩΡΙΑΡΗΣ Ι 2,952 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΜΗΛΙΕΣ 1,98 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΨΩΡΙΑΡΗΣ ΙΙ 1,98 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΨΩΡΙΑΡΗΣ ΙΙΙ 2,97 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΨΩΡΙΑΡΗΣ IV 0,297 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΗΓΑΔΙ 1,998 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΓΚΟΥΡΕΖΑ, Δ.Δ.ΠΥΛΗΣ 4,4982 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΠΟΤΑΜΙ Δ.Δ. ΠΥΛΗΣ 1,107 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΠΟΤΑΜΙ Δ.Δ. ΠΥΛΗΣ 1,993 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΒΙΛΙΑΜΙ 4,465 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ Δ.Δ.ΔΑΦΝΗΣ 1,98 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ Δ.Δ.ΔΑΦΝΗΣ 1,98 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΓΕΦ. ΜΗΤ/ΛΙΤΗ (Δ.Δ. ΠΥΛΗΣ) 0,621 Φωτοβολταϊκά
ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ ΡΟΥΠΑΚΙ (Δ.Δ ΠΥΛΗΣ) 1,994 Φωτοβολταϊκά
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΣΚΛΕΤΝΕΣ 0,7 Φωτοβολταϊκά
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΛΙΝΟΒΑΣ 0,4896 Φωτοβολταϊκά
ΘΕΣΠΙΕΩΝ ΚΩΠΑΙΔΑ ΜΑΥΡΟΜΑΤΙ 1,5 Φωτοβολταϊκά
ΘΕΣΠΙΕΩΝ ΚΩΠΑΪΔΑ-ΜΑΥΡΟΜΑΤΙ 1,5 Φωτοβολταϊκά
ΘΕΣΠΙΕΩΝ ΑΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 1,00 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΟΚΚΙΝΟΒΡΑΧΟΣ 1,9992 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 1,99231 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΠΟΥΡΝΑΡΙ – ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 1,250 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΣΠΗΘΑΡΙ Η ΔΡΑΓΑΣΙΑ 1,971 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΜΠΟΥΤΑΚΟΣ – ΡΕΒΕΝΙΑ – ΑΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Δ.Δ. ΥΠΑΤΟΥ 5,00 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΡΕΒΕΝΙΑ – ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΔΩΡΟΙ 7,50 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΓΚΟΥΜΟΥΡΑΔΑ 2,9988 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΟΝΙΖΟΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΤΣΙΚΙΑ Δ.Δ. ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 1,458 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΠΛΑΤΑΝΙ 1,799 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΑΛΑΜΙΤΗ 0,973 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΠΛΑΤΑΝΙ 1,205 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΝΤΑΡΑΛΗ Δ.Δ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 0,805 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΝΤΑΡΑΛΗ – ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 1,527 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΡΕΖΑ Δ.Δ. ΝΕΟΧΩΡΑΚΙΟΥ 2 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΟΝΙΖΟΣ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 1,998 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΣΩΡΟΣ Δ.Δ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ 1,283 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΣΠΙΘΑΡΘΙ Δ.Δ. ΝΕΟΧΩΡΑΚΙΟΥ 0,9923 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΧΟΥΝΔΡΗ 1,998 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΝΤΑΡΑΝΙ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 0,864 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΝΤΑΡΑΝΙ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 0,449 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΑΛΑΜΙΤΗΣ 0,243 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΔΡΟΜΟΣ ΒΥΛΛΙΩΤΙΚΟΣ 2,9988 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΟΥΚΙΑ (Δ.Δ ΜΟΥΡΙΚΙΟΥ) 3,992 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΟΚΟΡΕΤΣΙΑ  Δ.Δ.ΜΟΥΡΙΚΙΟΥ 2,994 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΡΕΒΕΝΙΑ 1,996 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΣΤΕΝΗ Η ΜΥΤΙΚΑΣ 0,560175 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΟΝΙΖΟΣ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 0,805 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΜΩΡΟΚΑΜΠΟΣ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 0,592 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΝΤΑΡΑΝΙ ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 0,592 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΑΕΤΟΣ – ΚΟΝΙΖΟΣ Δ. Δ. ΑΜΠΕΛΟΧΩΡΙΟΥ 0,20128 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΜΠΟΥΤΑΚΟΣ – ΡΕΒΕΝΙΑ – ΑΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Δ.Δ. ΥΠΑΤΟΥ 0,499 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΖΕΓΚΙΝΗ Ή ΑΛΕΠΟΤΡΥΠΑ 5 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 1,35124 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 1,55363 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 2,37947 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 4,56284 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 2,033335 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΕΚΤΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥ Δ.ΘΗΒΑΙΩΝ 0,560175 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΛΟΥΤΣΙΚΟ 3,12 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΖΕΓΚΙΝΗ 1,52 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΧΑΡΑΙΝΤΙΝΙ ΘΗΒΩΝ 1,996 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΡΕΒΕΝΙΑ 5,0 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΚΟΝΙΖΟΣ 6,0 Φωτοβολταϊκά
ΘΗΒΑΙΩΝ ΜΠΟΥΤΑΚΟΣ-ΡΕΒΕΝΙΑ-ΑΓ.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 0,5 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΗ Ι 1,998 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΙ 3 2,970 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΗ 2 9,990 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΜΕΓΑΛΗ ΡΑΧΗ 0,5 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΑΓΙΟΜΑΧΟΣ 2,00 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΤΡΕΠΕΖΑ Δ.Δ. ΔΟΜΒΡΑΙΝΗΣ 2,997 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΜΠΟΡΔΟΣΑ ΔΟΜΒΡΑΙΝΗΣ 1,997 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΤΡΕΠΕΖΑ Δ.Δ. ΔΟΜΒΡΑΙΝΗΣ 0,98753 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙ 2,16 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΛΑΚΙΖΑ, Δ.Δ. ΞΗΡΟΝΟΜΗΣ 1,974 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΙ ΞΗΡΟΝΟΜΗΣ 4,0428 Φωτοβολταϊκά
ΘΙΣΒΗΣ ΜΕΓΑΛΗ ΡΑΧΗ 0,50715 Φωτοβολταϊκά
ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ «ΑΦΟΙ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ ΑΕΒΕ» 0,496 Φωτοβολταϊκά
ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ ΠΟΤΑΜΙΑ 0,4983 Φωτοβολταϊκά
ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ ΜΕΓΑΛΗ ΡΑΧΗ 1,2 Φωτοβολταϊκά
ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ Δ.Δ.ΛΟΥΤΣΙΟΥ 3,00288 Φωτοβολταϊκά
ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ Δ.Δ.ΛΟΥΤΣΙΟΥ 1,99988 Φωτοβολταϊκά
ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΑΛΟΓΟΜΑΝΔΡΙΑ 2,7 Φωτοβολταϊκά
ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΔΕΝΔΡΙ Δ.Δ. ΠΑΥΛΟΥ 5,00045 Φωτοβολταϊκά
ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΔΕΝΔΡΙ Δ.Δ. ΠΑΥΛΟΥ 5,00045 Φωτοβολταϊκά
ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΔΕΝΔΡΙ – ΑΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 1,99 Φωτοβολταϊκά
ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΘΕΣΗ ΣΑΜΑΡΑ ΛΕΥΚΤΡΑ 3,994 Φωτοβολταϊκά
ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΣΟΡΟΒΙΤΣΑ 2 Φωτοβολταϊκά
ΣΧΗΜΑΤΑΡΙΟΥ ΟΡΟΦΗ ΕΜΠ. ΑΠΟΘΗΚΗΣ 0,195 Φωτοβολταϊκά
ΣΧΗΜΑΤΑΡΙΟΥ ΓΚΡΟΠΕΣ 0,460 Φωτοβολταϊκά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΑΣΩΠΙΑΣ 4,5486 Φωτοβολταϊκά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΠΟΤΕΙΣΙΩΝΑ 4,81338 Φωτοβολταϊκά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΠΑΛΙΟΒΟΥΝΑ 1,99 Φωτοβολταϊκά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑ Δ.Δ. ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ 1,80625 Φωτοβολταϊκά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΦΛΩΚΑ Δ.Δ. ΑΡΜΑΤΟΣ 1,247 Φωτοβολταϊκά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΠΟΥΡΝΑΡΙ Δ.Δ.ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ 1,991 Φωτοβολταϊκά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΜΑΛΘΙ-ΦΟΥΣΚΕΝΑ 0,99 Φωτοβολταϊκά
ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΡΟΥΠΑΚΙ (Δ.Δ.ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ) 0,42 Φωτοβολταϊκά
ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ ΚΟΡΣΑ 2,100 Φωτοβολταϊκά
ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ ΠΡΟΣΗΛΙΟ Δ.Δ. ΠΡΟΣΗΛΙΟΥ 0,987 Φωτοβολταϊκά
ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ  Δ.Δ. ΠΡΟΣΗΛΙΟΥ 0,9345 Φωτοβολταϊκά
ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ ΒΡΥΣΟΥΛΕΣ Δ.Δ. ΠΡΟΣΗΛΙΟΥ 0,661 Φωτοβολταϊκά
    267,034  
       
    1561,88  

Posted in Uncategorized | 2 Σχόλια »

Θέσεις για το γενικό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 24, 2008

Επειδή:

Το σχέδιο γενικού πλαισίου, όπως και τα ειδικά σχέδια ( για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τη βιομηχανίας και τον τουρισμό):

1.        Δεν προωθούν τον ορθολογικό σχεδιασμό του χώρου, προς όφελος της βιώσιμης ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος αλλά αποτελούν γενικόλογα, ασαφή κείμενα, που εξειδικεύουν μόνο σε λίγες και συνήθως αρνητικές προβλέψεις

2.        Αγνοούν τις απόψεις των επιστημονικών, οικολογικών και αιρετών φορέων και ανατρέπουν θετικές ρυθμίσεις των υπαρχόντων περιφερειακών χωροταξικών σχεδίων. Οι τοπικές κοινωνίες δεν είχαν καμία συμμετοχή στη διαμόρφωσή τους.

3.        Δεν ορίζεται ρητή υποχρέωση για εξειδίκευση των χωροταξικών σχεδίων σε επίπεδο δήμων και νομών. Ούτε δίνεται ρόλος συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών σε αυτά που τους αφορούν.

4.        Κινούνται με τη κεντρικό άξονα την ανταγωνιστικότητα, σε βάρος της χωρικής συνοχής και της προστασίας του περιβάλλοντος. Ενδεικτικά: ορίζονται  μητροπολιτικοί πόλοι, χωρίς να σχεδιάζεται διάχυση έξω από τις μεγάλες πόλεις με προαστιακούς, δίνεται έμφαση στα οδικά δίκτυα ως άξονες ανάπτυξης και όχι στα σιδηροδρομικά δίκτυα, δεν ορίζεται πως θα γίνει η οργάνωση της γεωργικής γης, των ορεινών όγκων, των αστικών κέντρων κλπ., ποιες δραστηριότητες επιτρέπονται και ποιες απαγορεύεται, δεν προβλέπεται ρητά ότι π.χ. βιομηχανίες υψηλής όχλησης θα πρέπει υποχρεωτικά να εντάσσονται σε οργανωμένους χώρους.

5.        Εξαντλούνται, κατά κύριο λόγο, στην παράθεση υποχρεώσεων της χώρας και στην αναφορά σειράς κατασκευαστικών έργων, αντί να επιχειρούν τη διαμόρφωση ενός συνεκτικού σχεδίου μιας οικολογικά βιώσιμης ανάπτυξης. 

Είμαστε αντίθετοι, επίσης, για τις ρυθμίσεις που αγγίζουν ιδιαίτερα την περιοχή μας:   

1.            Αντιμετωπίζουν επιπόλαια και επιδερμικά τον ενεργειακό τομέα, αφήνοντας ανοιχτό το πεδίο για την πολλαπλασιαστική, ασύδοτη και καταστροφική ανάπτυξη διάσπαρτων εγκαταστάσεων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αφού: 

  • Δεν προβλέπουν και δεν δεσμεύονται για τη σταδιακή μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, αλλά, αντίθετα, ανοίγουν την πόρτα στον εισαγόμενο λιθάνθρακα, χωρίς, μάλιστα, να έχουν την ευαισθησία της αντιμετώπισης των τεράστιων χωροταξικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων μιας τέτοιας μεγάλης κλίμακας επέμβασης, που επιχειρείται.
  • Δεν προωθούν πολιτικές δραστικής μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας και βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, με υποχρεωτική εισαγωγή τεχνικών και τεχνολογιών εξοικονόμησης ενέργειας στα κτίρια, τη βιομηχανία και τις μεταφορές.
  • Προσπερνούν  την πραγματικότητα της διαμόρφωσης ενός νέου, τεράστιου ενεργειακού κέντρου στο νομό Βοιωτίας.
  • Προωθούν τη σπατάλη του φυσικού αερίου και τη συνακόλουθη ρύπανση του περιβάλλοντος με την υπέρμετρη χρήση του για παραγωγή ηλεκτρισμού αντί της πρωτογενούς χρήσης του ως καύσιμο.
  • Δεν προβλέπουν υποχρεωτικό εκσυγχρονισμό και μείωση των εκπομπών ρύπων, από τις υφιστάμενες μονάδες παραγωγής ενέργειας με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
  • Δεν προωθούν την αποκέντρωση του δικτύου παραγωγής με τοπικές ευέλικτες μονάδες, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
  • Προωθούν τη δημιουργία γιγάντιων εγκαταστάσεων βιομηχανικού τύπου για τα αιολικά πάρκα, μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις με δυνατότητα να καταλαμβάνουν έως και το 10% της έκτασης ενός δήμου.
  • Ακυρώνουν το περιβαλλοντικό όφελος των ήπιων και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αφού όχι μόνο δεν προβλέπεται  να υποκαταστήσουν καμία ρυπογόνο πηγή, αλλά αναπτύσσονται με βίαιο και άναρχο τρόπο, έξω από διαδικασίες σχεδιασμού και κοινωνικής διαβούλευσης, σε βιομηχανική αντί σε τοπική κλίμακα,  προκαλώντας νέα περιβαλλοντικά προβλήματα, αντί να λύνουν αυτά που υπάρχουν.

 2.            Δημιουργούν προϋποθέσεις για την περαιτέρω υποβάθμιση του Κορινθιακού, αφού: 

·         Προβλέπουν νέες λιμενικές εγκαταστάσεις για εξυπηρέτηση βιομηχανιών και των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, χωρίς να μπαίνει περιβαλλοντικό κριτήριο που  να  συνδέει τα λιμάνια με την ανοχή της θαλάσσιας περιοχής και άρα ανοίγει ο δρόμος για νομιμοποίηση του λιμανιού της Θίσβης και την επέκταση των λιμενικών εγκαταστάσεων  της Αντίκυρας και του Αστακού.

·         Προδιαγράφουν ένα βιομηχανικό μέλλον για τη Βοιωτία και τις ακτές του Κορινθιακού Επιβεβαιώνουν το χαρακτηρισμό ολόκληρου του ΝΔ – Ν – ΝΑ τμήματος της Βοιωτίας (από την Αυλίδα, μέχρι την Αντίκυρα), σαν περιοχής επέκτασης βιομηχανικών δραστηριοτήτων.

·         Δεν αλλάζουν σε τίποτε το σημερινό καθεστώς για την εκτός σχεδίου δόμηση (με το οποίο ανοικοδομείται ο εθνικός δρυμός του Παρνασσού, τα δάση και οι ακτές του Κορινθιακού)

·         Δεν κατατάσσουν σε καμία κατηγορία τουριστικού ενδιαφέροντος τη Βοιωτία στο σύνολό της και τις ακτές του Κορινθιακού κόλπου

·         Δεν λαμβάνεται καμία μέριμνα για την προστασία του θαλάσσιου οικοσυστήματος με την πρόβλεψη ειδικών θεσμών προστασίας από τις ρυπογόνες και επιβαρυντικές  δραστηριότητες και την υπεραλίευση, όπως π.χ. τα θαλάσσια καταφύγια. Αγνοείται, για μια ακόμη φορά, το αίτημα για χαρακτηρισμό του Κορινθιακού κόλπου σαν προστατευόμενης περιοχής.

·         Ανοίγει ο δρόμος ώστε, μεγάλες εκτάσεις γόνιμης αγροτικής γης, να παραδοθούν για την εγκατάσταση βιομηχανικών εγκαταστάσεων ή για νέες καλλιέργειες βιοκαυσίμων.

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Ανησυχούν για το νερό

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 24, 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Όλοι εμείς, οι Δήμαρχοι Αμφίκλειας, Δαύλειας, Ελάτειας, Τιθορέας και Χαιρώνειας συναντηθήκαμε στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ελάτειας με αφορμή πληροφορίες και παρατηρήσεις μας ότι η ΕΥΔΑΠ σκοπεύει να λειτουργήσει τις γεωτρήσεις που έχουν γίνει στις περιοχές μας, λόγω της ξηρασίας και της μείωσης των υδατικών αποθεμάτων.

Οι γεωτρήσεις αυτές δημιουργήθηκαν με την ανοχή των τοπικών κοινωνιών για λόγους κατανόησης του γενικότερου δημοσίου συμφέροντος, σε περίοδο μακράς ξηρασίας στις αρχές της δεκαετίας του 90. Έκτοτε, λόγω συμπληρωματικών έργων ύδρευσης της Αθήνας δεν χρειάστηκε η λειτουργία τους.

Τώρα η ΕΥΔΑΠ είναι Α.Ε., εισηγμένη στο χρηματιστήριο, που εμπορεύεται νερό με σκοπό το κέρδος. Σήμερα που λόγω νέας περιόδου ξηρασίας τα αποθέματα νερού ελαττώνονται, συνεκτιμήσαμε τις παραμέτρους του προβλήματος και μετά από ενημέρωση από επιστημονικούς φορείς και διάλογο με τους πολίτες των Δήμων μας, αποφασίσαμε : 

1. Αρνούμαστε κατηγορηματικά τη λειτουργία των γεωτρήσεων της ΕΥΔΑΠ, για λόγους προστασίας του υδατικού ισοζυγίου, του φυσικού περιβάλλοντος και της αγροτικής οικονομίας της περιοχής μας. 

2. Διερευνούμε την νομική διάσταση του θέματος με σκοπό να αποτρέψουμε την εκμετάλλευση του τοπικού υδάτινου δυναμικού από μια ανώνυμη κερδοσκοπική εταιρεία όπως η ΕΥΔΑΠ.     

3. Καλούμε όλους τους πολίτες να επαγρυπνούν γιατί μόνο η κινητοποίηση όλων μας θα περιφρουρήσει το κοινό συμφέρον και θα αποτρέψει την οικονομική και οικολογική καταστροφή της περιοχής μας.

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Σκέψεις για την παγκόσμια ημέρα του νερού

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 23, 2008

22 Μαρτίου, Παγκόσμια ημέρα του νερού,

και θα γίνουν εκδηλώσεις, ημερίδες, συζητήσεις για να πουν πόσο πολύτιμο είναι το νερό για αυτό  πρέπει να το προστατεύσουμε. Θα απευθυνθούν και στα παιδιά, τους αυριανούς πολίτες, όπως λέει και η αφίσα που είδα στην πόλη της Θήβας, εκπαιδευτικοί, φορείς της τοπικής κοινωνίας, ο Δήμος κ.ά. διοργανώνοντας εκπαιδευτικά προγράμματα,  για να τους πουν ότι το νερό είναι ΠΗΓΗ  ΖΩΗΣ και ότι οφείλουν να το προστατεύουν, να μην το σπαταλάνε και άλλα πολλά- μην- και  πρέπει.

Αλήθεια, είμαστε οι κατάλληλοι να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το νερό; Τι θα τους πούμε αν μας ρωτήσουν γιατί ο Ασωπός,  και όχι μόνο, εκπέμπει SOS λόγω μόλυνσης; Γιατί το νερό της πόλης μας δεν πίνετε; Γιατί ο Κορινθιακός Κόλπος, και όχι μόνο, πεθαίνει; Πολλά τα παραδείγματα, αλλά στάθηκα στα κοντινά μας. Αν μας ρωτήσουν γιατί μολύνθηκε το νερό, ποιος φταίει, τι θα τους πούμε;

Θα τους πούμε ότι φταίνε οι ρυπογόνες βιομηχανίες, τα φυτοφάρμακα; Ξέρετε τι θα μας πουν; «εσείς τι κάνατε, γιατί δεν προλάβατε αυτό το κακό»; Το κράτος με τις υπηρεσίες του γιατί δεν πήρε τα κατάλληλα μέτρα  για να μας προστατεύσει; Και μπορούν οι βιομηχανίες να μολύνουν έτσι το περιβάλλον χωρίς να ενδιαφέρονται για την ποιότητα της ζωής του τόπου; Και άλλα πολλά θα ρωτήσουν τα παιδιά. 

 Άρα δεν είμαστε και οι πλέον κατάλληλοι να μιλήσουμε στα παιδιά για το μέλλον του νερού. Γιατί ο τρόπος ζωής μας άλλα δείχνει από αυτά που τους  λέμε.Αυτή άλλωστε είναι και  η εικόνα του Δυτικού κόσμου, της αφθονίας και της ασυλλόγιστης κατανάλωσης του νερού. Υπάρχει όμως και η άλλη η εικόνα, του αναπτυσσομένου κόσμου.  Δεν μπορεί να σβήσει από τη μνήμη μου ένα  κείμενο που διάβασα από το βιβλίο  του δημοσιογράφου Καπισίνσκι  «Έβενος, το χρώμα τις Αφρικής», όπου έλεγε για ένα κοριτσάκι, που ήταν αναγκασμένο  καθημερινά να περπατά 2 με 3 ώρες για να βρει νερό  και να κουβαλάει το δοχείο, με τα αδύνατα χεράκια της, στο σπίτι της για να πιούν και να   μαγειρέψουν.

Σύμφωνα με την  έκθεση της UNICEF 6.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά εξαιτίας της έλλειψης νερού και υγιεινής. 1.100.000.000 άνθρωποι εξακολουθούν να πίνουν νερό από μη ασφαλείς πηγές, όπως ποτάμια, λίμνες, ακάλυπτα πηγάδια, από πλανόδιους πωλητές.

Με τη ζήτηση για νερό να είναι υψηλότερη από ποτέ, η πλάστιγγα κλίνει εις βάρος των πτωχών, όταν αποφασίζετε που θα πάνε τα αποθέματα.  

Αυτό το δώρο της φύσης, το νερό, σήμερα εμπορευματοποιείται. Στις Η.Π.Α. οι ιδιωτικές επιχειρήσεις που εκμεταλεύονται τους υδάτινους πόρους παράγουν κέρδος μεγαλύτερο από 80 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο, τέσσερες φορές περισσότερα από τα ετήσια έσοδα της Microsoft. Ένα γαλόνι νερού στοιχίζει περισσότερο από ένα γαλόνι πετρέλαιο. ..

Οι ανάγκες  του νερού όλο και θα αυξάνονται λόγω αύξησης του πληθυσμού.  Εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών οι επιπτώσεις στον τομέα του νερού είναι  ποικίλες, όπως μείωση των υπόγειων υδάτων, μείωση του πόσιμου νερού, η δε αύξηση της θερμοκρασίας θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ζήτησης του νερού.

Η 22 Μαρτίου ας είναι για τον καθένα μας,  μια μέρα προβληματισμού αλλά και αφετηρία νέων στόχων και αγώνων για ένα καλύτερο περιβάλλον. Ας μη ξεχνάμε ότι « αυτό το περιβάλλον στο οποίο ζούμε δεν μας ανήκει, αλλά το έχουμε δανειστεί από τις επόμενες γενιές. Πώς θα τους το παραδώσουμε;»   

 

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Οι «Πολίτες κατά του λιθάνθρακα» για τη συγκέντρωση στο Μαντούδι

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 23, 2008

Ανακοίνωση για το συλλαλητήριο στο Μαντούδι, ενάντια στο λιθάνθρακα 

Αντιπροσωπεία της πρωτοβουλίας “Πολίτες κατά του Λιθάνθρακα” παρευρέθηκε στο μεγάλο συλλαλητήριο κατά του λιθάνθρακα, την Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008, στο Μαντούδι, μεταφέροντας την υποστήριξη και την αλληλεγγύη των πολιτών από όλες τις περιοχές που απειλούνται με εγκατάσταση λιθανθρακικών μονάδων.

   Ο εκπρόσωπος της πρωτοβουλίας “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” Τάσος Κεφαλάς, στο χαιρετισμό του στο συλλαλητήριο, τόνισε τα εξής : 

1.      Το θέμα της ακύρωσης της εγκατάστασης των μονάδων λιθάνθρακα είναι κοινή υπόθεση όλων των πολιτών, από το Μαντούδι και το Αλιβέρι της Εύβοιας, τον Αλμυρό του Βόλου, τον Αστακό της Αιτωλοακαρνανίας, την Αντίκυρα της Βοιωτίας και τη Λάρυμνα, μέχρι την Καβάλα. Έχει πάψει να είναι τοπικό πρόβλημα κάποιων περιοχών και έχει γίνει υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας.

2.      Οι πολίτες δεν πρέπει να εφησυχάζουν, από τις διαβεβαιώσεις τοπικών παραγόντων και πολιτευτών ότι, δήθεν, έχει πάψει να υφίσταται ο κίνδυνος εγκατάστασης αυτών των μονάδων στις περιοχές τους. Ο κίνδυνος θα πάψει να υπάρχει, μόνο όταν ρητά και κατηγορηματικά απαλειφθεί η προοπτική του λιθάνθρακα από τον ενεργειακό και χωροταξικό σχεδιασμό της κυβέρνησης.

3.      Η απάντηση στο ερώτημα πολλές ή λίγες μονάδες λιθάνθρακα είναι: καμία μονάδα λιθάνθρακα. Ο πολιτικός κόσμος, στο σύνολό του, πρέπει να δεσμευτεί κατηγορηματικά ότι απορρίπτει ολοκληρωτικά το λιθάνθρακα σαν στοιχείο του ενεργειακού σχεδιασμού της χώρας. Δεν μπορούμε να δεχθούμε σήμερα νέες μονάδες λιθάνθρακα, όταν η παγκόσμια τάση είναι η απόσυρσή τους.

4.      Στη διατυπωμένη, από αρκετές πλευρές, πολιτική επέκτασης της χρήσης του εγχώριου λιγνίτη, αντιπροτείνουμε τη σταδιακή και προγραμματισμένη μείωση της συμμετοχής του στο ενεργειακό μείγμα. Η εμπειρία της Δυτ. Μακεδονίας, της Μεγαλόπολης και άλλων περιοχών, είναι καθολικά αρνητική. Και το συνολικό κόστος δεν αφορά μόνο την εξόρυξη και τη μεταφορά του λιγνίτη. Είναι το κόστος αγοράς δικαιωμάτων ρύπων, το κοινωνικό κόστος, το περιβαλλοντικό και το ανθρώπινο κόστος, μεγέθη που κανείς δεν μπορεί, πλέον, να παραβλέπει.

5.      Ουσιαστική διέξοδος στο πρόβλημα της μελλοντικής ενεργειακής επάρκειας θα προκύψει, μόνο μέσα από μια μεγάλη στροφή στον ενεργειακό και γενικότερο σχεδιασμό, που θα περιλαμβάνει: αξιόπιστη πολιτική εξοικονόμησης ενέργειας και βελτίωσης της ενεργειακής αποδοτικότητας, τη χρήση των λιγότερο ρυπογόνων πρώτων υλών και την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, χωρίς τις παραμορφωτικές στρεβλώσεις της σημερινής ασύδοτης χωροθέτησης.   

Η πρωτοβουλία “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα” θα εξακολουθήσει να είναι δίπλα στους πολίτες του Μαντουδίου και των άλλων περιοχών, και μαζί με όλους τους ενεργούς πολίτες της χώρας μας θα αγωνισθούν μέχρι το τέλος. Μέχρι να ακυρωθούν στην πράξη οι αποφάσεις για δημιουργία μονάδων παραγωγής ενέργειας με πρώτη ύλη τον λιθάνθρακα.  

21-3-2008 

 

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Ανοιχτή επιστολή της οικολογικής κίνησης Αντίκυρας «Η Άρτεμις»

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 22, 2008

Συμπατριώτες – συμπατριώτισσες, φίλες και φίλοι,

τις τελευταίες μέρες είχαμε ραγδαίες εξελίξεις, σχετικά με τη δικαστική διαμάχη ΔΕΗ και Ομίλου Μυτιληναίου.

   Με την υπ’ αρ. 72/2008 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων  του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, έγινε ανάκληση τω ασφαλιστικών μέτρων της Αλουμίνιον Α. Ε. (Σύμβαση 1960). Γνωρίζοντας την τακτική, παλιότερη και πρόσφατη, αναμένουμε πιέσεις, περί βιωσιμότητας της ΑτΕ. Με αυτήν την αφορμή, θα θέλαμε, να σας ενημερώσουμε, έγκαιρα και έντιμα, όπως κάναμε πάντα μέχρι σήμερα, ότι: 

1.      Σύμφωνα με πηγές του Ομίλου Μυτιληναίου, ο οποίος ελέγχει την Αλουμίνιον Α.Ε., η απόφαση αυτή δεν επηρεάζει αρνητικά τα οικονομικά δεδομένα της εταιρείας. Όπως επισημαίνουν, η σύμβαση του 1960, για τον προσδιορισμό της τιμής του ηλεκτρικού, λαμβάνει υπόψη και τις τιμές του αλουμινίου που ισχύουν διεθνώς” (“Ναυτεμπορική” 15/3/2008). 

2.      Αποφύγαμε να ανακατευτούμε με τις επιχειρηματικές κινήσεις του ομίλου Μυτιληναίου. Δεν είμαστε συνέταιροι.. Ποτέ άλλωστε δεν επιχειρήσαμε να εμπλέξουμε τη βιωσιμότητα της ΑτΕ με τα σχεδιαζόμενα ενεργειακά. Η εμπλοκή μας αφορά μόνο στη βελτίωση του περιβάλλοντος και στην εξασφάλιση μιας ανεκτής ποιότητας ζωής στον τόπο μας.

   Να θυμίσουμε ότι στο εργοστάσιο εργάζονται οι συμπατριώτες μας, οι φίλοι μας, οι συγγενείς μας, ακόμη και τα αδέρφια μας. Να είστε βέβαιοι ότι το εργοστάσιο δεν κινδυνεύει από μας. Αν σκεφτείτε, μάλιστα, λίγο πιο ψύχραιμα, είναι πολύ εύκολο να καταλάβετε ότι αυτοί που επιδιώκουν, επιμένουν και συναινούν στην εγκατάσταση ενεργειακού κέντρου στο χώρο της ΑτΕ, δεν ενδιαφέρονται για τη βιωσιμότητά της. Μόλις ξεκινήσουν και τα πρώτα προβλήματα, όπως για παράδειγμα έλλειψη πρώτης ύλης (βωξίτη), ή αλλαγή στο τιμολόγιο της ΔΕΗ, τότε όλοι θα βγάλουν τις μάσκες…..

   Τιμούμε και θα εξακολουθούμε να τιμούμε τους αγώνες των εργαζομένων στην ΑτΕ, για τη βελτίωση της ατμόσφαιρας στο χώρο της εργασίας τους. Πιστεύουμε πραγματικά στην ευαισθησία τους για το περιβάλλον, σαφώς και  κατανοούν καλύτερα από μας τις συνθήκες επιβάρυνσής του.  Από τη άλλη όμως πρέπει να επισημάνουμε τα σημεία που επιδέχονται βελτιώσεων, πάντα βασιζόμενοι σε επιστημονικά στοιχεία και όχι σε αυθαίρετες προσπάθειες εντυπωσιασμού. 

3.      Από αυτή τη σκοπιά, δεν αντιταχθήκαμε στη λειτουργία της 1ης μονάδας ΣΗΘ ισχύος 334 MW. Αντίθετα, θεωρούμε      αναγκαία τη λειτουργία της τόσο για τη βιωσιμότητα της ΑτΕ, όσο και  για τη βελτίωση της υφιστάμενης κατάστασης  

Η παρέμβασή μας αφορά στη σωστή, περιβαλλοντικά, διαχείριση του θαλασσινού νερού ψύξης (22.000 m3/h ή 528.000 τόνοι την ημέρα), ώστε να αποφευχθεί η οικολογική  καταστροφή του κλειστού κόλπου της Αντίκυρας. Η χρήση της τεράστιας αυτής ποσότητας νερού, με την προσθήκη χλωρίου και του χημικού MEXEL, μαζί με την αύξηση της θερμοκρασίας του νερού, θα έχει  ανυπολόγιστες συνέπειες στη βιοποικιλότητα του κόλπου (Η μελέτη του ΕΛΚΕΘΕ υποδεικνύει  την απόρριψή του εκτός του κόλπου της Αντίκυρας). Γι΄ αυτό άλλωστε έχουμε προσφύγει στους αρμόδιους φορείς. Όμως μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία ανταπόκριση. Εμείς θα επιμείνουμε…..

4.      Είμαστε αντίθετοι με τη 2η μονάδα φυσικού αερίου ισχύος 412 ΜW και είναι γνωστό ότι προσφύγαμε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την ακύρωση της άδειας εγκατάστασής της (έχει διαταχθεί προσωρινή αναστολή των εργασιών), γιατί: 

α)   Θεωρούμε καταστροφική για το περιβάλλον, την εγκατάσταση και τη λειτουργία της, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις. Εκτός από τους ρύπους, η περιοχή μας θα γίνει και θερμοκήπιο λόγω της απώλειας των 2/3 της θερμογόνου δύναμης του φυσικού αερίου, σε θερμότητα που “πάει  χαμένη” στην ατμόσφαιρα  στα αερόψυκτα (π. χ. ΑΣΗ 412 MW)  ή στη θάλασσα, στα υδρόψυκτα  (π.χ. ΣΗΘ 334 MW), επιβαρύνοντας έτσι με περιττή θερμότητα το περιβάλλον. Δηλαδή, στον κόλπο της Αντίκυρας οι δύο μονάδες φυσικού αερίου θα εκλύουν θερμότητα 11.000.000.000 KWh ετησίως. (Έκθεση των καθηγητών κ. Δ. Παπανίκα και Δ. Μάργαρη).

β)   Μια πλήρως αυτοματοποιημένη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής (με 40 θέσεις εργασίας, κυρίως εξειδικευμένου προσωπικού, και με καμινάδες ύψους 50 μέτρων) δεν προσφέρει τίποτα στην οικονομική ανάπτυξη του τόπου.

γ)   Είμαστε πεπεισμένοι ότι η εγκατάσταση αυτής της μονάδας θα καταστήσει την περιοχή μας ενεργειακό κέντρο και, σαν άλλη κερκόπορτα, θα ανοίξει το δρόμο στην εγκατάσταση και άλλων μονάδων φυσικού αερίου. Κυρίως, όμως, θα “στρώσει το χαλί” στη λιθανθρακική μονάδα  των 600 MW, η οποία έχει δρομολογηθεί παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του επιχειρηματία (θετική γνωμοδότηση ΡΑΕ στις 16/08/2007 – συμφωνητικό μίσθωσης ακινήτου με αριθμό 6631/04/12/2007 μεταξύ ΑτΕ και ENDESA για την ενοικίαση, μέχρι το 2032, διακοσίων χιλιάδων τ.μ. (200.000 m2) απαλλοτριωμένης έκτασης για την κατασκευή λιθανθρακικής μονάδας). 

·        ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ       ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ  “Η ΑΡΤΕΜΙΣ”

·        ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥN ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΑΛΟΓΟΥΝ

·        ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ ΑΣ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ!! 

Φίλες και φίλοι…

Είμαστε περήφανοι που γεννηθήκαμε εδώ…στην Αντίκυρα.

Περπατήσαμε ξυπόλητοι από τον “Περγαντά”  μέχρι το “Σφουγγαρά”.

Κοιμηθήκαμε νύχτες ολάκερες κάτω από τον ουρανό της, με συντροφιά τ΄ αστέρια.

Νανουριστήκαμε με τις ρομάντσες  των κοριτσιών της πούκαναν βαρκάδα στη θάλασσά της.

Ερωτευτήκαμε κολυμπώντας στον ΑηΣίδερο.Κλάψαμε σκεπάζοντας με το χώμα της… αγαπημένους μας .

Γεννηθήκαμε εδώ…

Τώρα νοιώσαμε πως μας χρειάζεται…. Eίμαστε και θα μείνουμε πάντα εδώ…          

Συμπατριώτες:

Πόσοι άραγε από αυτούς που θέλουν την εγκατάσταση όλων αυτών των εργοστασίων στην πατρίδα μας μπορούν να υπερηφανεύονται ότι είναι Αντικυραίοι; 

Υ. Γ.

οπου οι πολίτες αντιδρούν υπάρχει ελπίδα

ΚΑΒΑΛΑ   :                     15.000 πολίτες (όλοι οι φορείς υπό παραίτηση)

ΑΣΤΑΚΟΣ :                       5.000 πολίτες στους δρόμους

ΑΛΜΥΡΟΣ ΒΟΛΟΥ:        7.000 πολίτες έκλεισαν την εθνική οδό

ΓΕΦΥΡΑ ΡΙΟ / ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ: 4.000 πολίτες

ΜΑΝΤΟΥΔΙ ΕΥΒΟΙΑΣ:                           3.000 πολίτες

ΑΝΤΙΚΥΡΑ:                       ;;;;;; 

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ  “Η ΑΡΤΕΜΙΣ”                        

ΜΑΡΤΙΟΣ 2008

Posted in Uncategorized | Με ετικέτα: , | 3 Σχόλια »

Σπατάλη φυσικού αερίου και ρύπανση περιβάλλοντος για την εμπορία ηλεκτρισμού

Posted by symparataxi στο Μαρτίου 20, 2008

ΣΠΑΤΑΛΗ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΡΥΠΑΝΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΑ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ

          Δημήτριος  Γ. Παπανίκας         Διονύσιος Π. Μάργαρης

πρ. Καθηγητής                         Αναπλ. Καθηγητής

        papanikas@mech.upatras,gr                    margaris@mech.upatras.gr

Πανεπιστήμιο Πατρών

Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών

Τομέας Ενέργειας, Αεροναυτικής  & Περιβάλλοντος

 

Τα τελευταία χρόνια έχει εντατικοποιηθεί η χρήση του φυσικού αερίου (Φ.Α.) στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος σε θερμοηλεκτρικές μονάδες ακόμη και σε περιπτώσεις, στις οποίες άλλα είδη καυσίμων υπάρχουν σε επάρκεια. Και τούτο διότι το Φ.Α. είναι πλέον εύχρηστο και αποδοτικό από τον άνθρακα, το πετρέλαιο και τον λιγνίτη. Ταυτόχρονα κατά την καύση του επιβαρύνει το περιβάλλον λιγότερο από τα άλλα ορυκτά καύσιμα. Αυτό το περιβαλλοντικό “προβάδισμα” του Φ.Α. έχει αρχίσει να μειώνεται, επειδή το πετρελαϊκά καύσιμα προσφέρονται προς τελική χρήση καθαρότερα από παλαιότερα μετά την απομάκρυνση κατά τη διύλιση ορισμένων ρυπογόνων προσμίξεων. Παρόμοιες βελτιώσεις παρατηρούνται επίσης στη χρήση του άνθρακα και του λιγνίτη, χωρίς όμως συνήθως να εφαρμόζονται λόγω κόστους.

Σε κάθε περίπτωση όμως το Φ.Α. παρά τα περιβαλλοντικά του ‘πλεονεκτήματα’ δεν είναι περιβαλλοντικά “αθώο”. Παράγει κατά την καύση 1,96 χιλιόγραμμα ανά κυβικό μέτρο (1,96 kg/m3) διοξείδιο του άνθρακα (CO2), που είναι κατά 40% λιγότερο από το πετρέλαιο και 78% λιγότερο από τον άνθρακα για ποσότητα καυσίμου ίσης ενέργειας, αντίστοιχα. Οι ποσότητες των οξειδίων του αζώτου (ΝΟx) από το Φ.Α. με 0,00154 χιλιόγραμμα ανά κ.μ. αερίου είναι σχεδόν πέντε φορές χαμηλότερες από το πετρέλαιο (487%) και τον άνθρακα (496%), ενώ το διοξείδιο του θείου (SO2)  με 17 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά κυβικό μέτρο Φ.Α. (0,000017 kg/m3) είναι “αμελητέο” συγκριτικά με το πετρέλαιο και τον άνθρακα, τα οποία για ισόποση παραγωγή ενέργειας παράγουν 1123 φορές και 2590 φορές περισσότερο (SO2), αντίστοιχα. Να σημειώσουμε, ότι η ΔΕΠΑ δίνει για το ‘ελληνικό’ Φ.Α. περιεκτικότητα σε θείο 60 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά κυβ. μ., που αντιστοιχεί σε 0,00012 χιλιόγραμμα ανά κυβ. μ. διοξειδίου του θείου. Μόνο στο μονοξείδιο του άνθρακα (CO) το Φ.Α. υπολείπεται του πετρελαίου με 670 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά κυβικό μέτρο (0,00067 kg/m3), όταν για ποσότητα καυσίμου ισόποσης ενέργειας το πετρέλαιο έχει 17% λιγότερο, ενώ ο άνθρακας 520% περισσότερο. Οι τιμές αυτές –μέσοι όροι από πλήθος διεθνών στατιστικών δεδομένων- προκύπτουν από στοιχεία της ΕΙΑ των ΗΠΑ (Natural Gas Issues and Trends 1998, Energy Information Administration, Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας, DOE, USA).

 Η πρωτογενής χρήση του Φ.Α. συμφέρει, η δευτερογενής έχει μεγάλες απώλειες

Τα προαναφερόμενα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα του Φ.Α. προβάλλονται συχνότατα ως επιχείρημα για την άκριτη επέκταση της χρήσης του στη θερμοηλεκτρική παραγωγή, η οποία σε ορισμένες χώρες έχει οδηγήσει στη σπάταλη διάθεσή του, αφού το Φ.Α. με  περιεκτικότητα συνήθως από 85% έως 97% σε μεθάνιο (CH4) αποτελεί άριστο καύσιμο για πρωτογενή χρήση, ενώ δεν ενδείκνυται για δευτερογενή (έμμεση) χρήση. Μεταξύ των χωρών αυτών είναι ατυχώς και η Ελλάδα.

Κατά τη δευτερογενή χρήση το Φ.Α. “υποβαθμίζεται” και παράγει πολύ λιγότερη χρησιμοποιήσιμη ενέργεια από αυτήν κατά την πρωτογενή χρήση του. Τυπική περίπτωση είναι τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια. Εκεί με την καύση του Φ.Α. παράγεται θερμότητα, η οποία μετατρέπεται σε μηχανική ενέργεια (περιστροφική σε ατμοστροβίλους, ή αεριοστροβίλους ή κινητήρες εσωτερικής καύσεως) και στη συνέχεια σε ηλεκτρικό ρεύμα (στην ηλεκτρογεννήτρια).Το ρεύμα μεταφέρεται για να καταναλωθεί ακολούθως όχι μόνο σε χρήσεις αποκλειστικής εφαρμογής του ηλεκτρισμού αλλά και σε πολλές άλλες, στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Φ.Α. απευθείας, δηλ. πρωτογενώς.

Στη διαδρομή αυτή της θερμοηλεκτρικής παραγωγής σχεδόν τα δύο τρίτα (2/3) της θερμογόνου δύναμης του Φ.Α. χάνονται σε αναντίστρεπτες απώλειες, δηλ. σε θερμότητα που «πάει χαμένη» στην ατμόσφαιρα στα αερόψυκτα συστήματα ή στη θάλασσα ή όπου υπάρχει νερό στα υδρόψυκτα,  επιβαρύνοντας με περιττή θερμότητα το περιβάλλον. Μικρή βελτίωση της θερμικής απόδοσης μπορεί να επιφέρει η “συμπαραγωγή” μαζί με τον ηλεκτρισμό ορισμένων ποσοτήτων ατμού ή θερμού νερού χρησιμοποιώντας την αποβαλλόμενη θερμότητα απωλειών, εφόσον αυτές οι ποσότητες μπορούν να αξιοποιηθούν σε ωφέλιμες εφαρμογές για να συνυπολογιστούν στην απόδοση. Σε τέτοιες περιπτώσεις ομιλούμε για συστήματα Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού – Θερμότητας (ΣΗΘ) με πλήθος εφαρμογών σε μικρές και μεσαίες μονάδες, όπως σε κεντρικά συστήματα θέρμανσης, ψύξης και κλιματισμού σε νοσοκομεία, ξενοδοχεία, εργοστάσια, οικιστικά συγκροτήματα και άλλους μαζικούς χρήστες.

Τυπικές περιπτώσεις “πρωτογενούς” χρήσης του Φ.Α. είναι στο μαγείρεμα, στην παρασκευή θερμού νερού, στην κεντρική και ατομική θέρμανση, στον κλιματισμό, σε ψυκτικά συστήματα. Επίσης σε πολλές παραγωγικές διεργασίες και διαδικασίες, στις οποίες εξυπηρετεί η φλόγα και η χρήση του αντί του ηλεκτρικού ρεύματος ή αξιοποιούνται τα χημικά  συστατικά του για την παραγωγή χημικών και πετροχημικών προϊόντων, καθώς και σε άλλες, στις οποίες δεν είναι δυνατόν να επεκταθούμε σε αυτήν τη θέση.

Στο παραπάνω κοινά αποδεκτό σκεπτικό στην τεχνολογία και οικονομία του Φ.Α. πρέπει να προσμετρηθεί και το γεγονός, ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες το Φ.Α. στο μεγαλύτερό του μέρος είναι εισαγόμενο και έτοιμο προς άμεση χρήση ενεργειακό προϊόν προοριζόμενο να χρησιμοποιηθεί, όπου απαραιτήτως απαιτείται. Πολύ περισσότερο στην Ελλάδα, η οποία δεν διαθέτει ίδια παραγωγή και όλη η τροφοδοσία της χώρας με Φ.Α. βασίζεται αποκλειστικά στις εισαγωγές από Ρωσία (περίπου 80%), Αλγερία (10% ως υγροποιημένο Φ.Α.) και Τουρκία (10% προερχόμενο από το Αζερμπαϊτζάν).

Πλαίσιο ορθολογικής ανάπτυξης του Φ.Α.

Με βάση τα παραπάνω διαμορφώνεται το τετράπλευρο πλαίσιο ανάπτυξης του Φ.Α. υπό τις εξής συνθήκες:

·        περιβαλλοντικό όφελος,

·        πρωτογενής χρήση άμεσα από τον αστικό και βιομηχανικό καταναλωτή,

·        δευτερογενής χρήση στη θερμική ηλεκτροπαραγωγή και

·        ορθολογική-φειδωλή διάθεση ως αποκλειστικά εισαγόμενου και κατά συνέπεια ακριβοπληρωμένου για την εθνική οικονομία προϊόντος. 

Οι τομείς κατανάλωσης του Φ.Α. ομαδοποιούνται διεθνώς κατά χρήσεις: είναι η θερμική ηλεκτροπαραγωγή, ο αστικός τομέας (νοικοκυριά, εμπορικά καταστήματα, επαγγελματικοί χώροι, μικροβιοτεχνίες εντός του αστικού ιστού), η βιομηχανία και άλλες εξειδικευμένες πολύ μικρής κλίμακας. Ειδικότερα στις τρεις πρώτες κατηγορίες, διακρινόμενες η μεν πρώτη για τη δευτερογενή και η δεύτερη και τρίτη για την πρωτογενή χρήση του Φ.Α., οι αναλογίες κατανάλωσης κατά τομείς για το έτος 2005 διαμορφώνονται, όπως δείχνει ο ΠΙΝΑΚΑΣ 1 σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας Eurostat (για τις ΗΠΑ από την Energy Information Administration):

 

  ΧΡΗΣΕΙΣ Φ.Α.

ΕΛΛΑΔΑ

ΕΕ-27

ΗΠΑ

ΓΑΛΛΙΑ

ΙΤΑΛΙΑ

ΙΣΠΑΝΙΑ

ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Αστικός τομέας

6,3%

39,5%

35,5%

50%

37,5%

15%

22,5%

Βιομηχανία

24,8%

31,5%

35,3%

35%

25,7%

47,2%

49,6%

Ηλεκτροπαραγωγή

68,1%

28,1%

26,4%

13,3%

35,5%

37,1%

23,7%

Λοιπές χρήσεις

0,8%

0,9%

2,8%

1,7%

1,3%

0,7%

4,2%

ΠΙΝΑΚΑΣ 1. Σύγκριση της χρήσης του φυσικού αερίου κατά τομείς στην Ελλάδα, την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες με αναπτυγμένη αγορά Φ.Α. Τη χώρα μας χαρακτηρίζει η υπερβολική χρήση στη θερμοηλεκτρική παραγωγή και η πολύ χαμηλή στον αστικό τομέα (μαγείρεμα, θερμό νερό, θέρμανση, εμπορική-επαγγελματική χρήση).

Τα συμπεράσματα σε σχέση με την Ελλάδα μετά από έντεκα χρόνια εισαγόμενου φυσικού αερίου προκύπτουν αβίαστα: Η διείσδυσή του στον αστικό τομέα (όπου κυρίως η πρωτογενής χρήση) υστερεί υπερβολικά όντας 6 (έξι) φορές μικρότερη από το μέσο όρο της Ευρώπης των 27 χωρών-μελών και κατά παρόμοια υποπολλαπλάσια μικρότερη από Γαλλία, Ιταλία (μεσογειακές χώρες) και τη Ρουμανία (Βαλκανική χώρα), ενώ σε σχέση με Ισπανία (μεσογειακή χώρα) έχει δύο φορές λιγότερη αστική χρήση.

Η χρήση Φ.Α. στη βιομηχανία είναι ικανοποιητική. Παρότι ακόμη χαμηλή τείνει να γίνει συγκρίσιμη με τις άλλες χώρες με εξαίρεση την Ισπανία και τη Ρουμανία (βαλκανική χώρα), όπου η βιομηχανική χρήση του Φ.Α. είναι υπερδιπλάσια της ελληνικής.

 Υπέρμετρη η χρήση του Φ.Α. στη θερμοηλεκτρική παραγωγή 

Στο άλλο άκρο της καταχρηστικής υπερβολής με την απαράδεκτα υψηλή χρήση Φ.Α. στη θερμική παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος ευρίσκεται επίσης η χώρα μας, καθώς η ΔΕΗ καταναλώνει το 68,1% (το 2005) του εισαγόμενο φυσικού αερίου, δηλ. σχεδόν δυόμισι (2,5) φορές περισσότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 28,1%. Παρομοίως είναι υψηλότερο από τις άλλες χώρες, όπως Γαλλία 13,3%, Ιταλία 35,5%, Ισπανία 37,1%, Ρουμανία 23,7% και τις ΗΠΑ στα 26,4%.

Σε απόλυτους αριθμούς η συνολική κατανάλωση Φ.Α. στη χώρα μας το 2005 ήταν 2,807 δις κυβ. μέτρα (2807000000 m3), από τα οποία 1,912 δις κ.μ. καταναλώθηκαν στη θερμική ηλεκτροπαραγωγή. Σύμφωνα με τα στοιχεία των ετήσιων απολογισμών της ΔΕΠΑ (Δημόσια Επιχείρηση Αερίου), ως αποκλειστικού εισαγωγέα και προμηθευτή της ελληνικής αγοράς με Φ.Α., οι συνολικές πωλήσεις ανήλθαν το 2006 σε 3,117 δις κ.μ. και το 2007 σε 3,82 δις κ.μ. με την ηλεκτροπαραγωγή να συμμετέχει κατά 69,8% (2,175 δις κ.μ.) και 73,6% (2,812 δις κ.μ.) αντίστοιχα. Δηλαδή έχουμε έναν αυξανόμενο ρυθμό στη συμμετοχή του Φ.Α. στην ηλεκτροπαραγωγή αντί του αναμενόμενου μειούμενου, αφού κανονικά η ελληνική αγορά με την πάροδο των ετών θα πρέπει να ωριμάζει και να κατατείνει σε κατάσταση ισορροπίας, όπως οριοθετεί ο ευρωπαϊκός μέσος όρος στον παραπάνω πίνακα, με την ηλεκτροπαραγωγή να συμμετέχει με ποσοστό κάτω του 40% στην τελική κατανάλωση Φ.Α. της χώρας.

 Ανορθολογική εξάπλωση της αγοράς Φ.Α. κατά της ορθολογικής χρήσης του 

Σε αυτήν την ανορθολογική εξάπλωση της ελληνικής αγοράς του Φ.Α.  έρχονται να προστεθούν ορισμένα γεγονότα, τα οποία προμηνύουν δυσμενέστερες εξελίξεις ειδικότερα μετά τη θεσμοθετημένη πλέον απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας.

Α.        Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, ΔΕΗ, έχει αποφασίσει να αυξήσει τη δυναμικότητα των θερμοηλεκτρικών σταθμών Φ.Α. από 15,4% της συνολικής της παραγωγής το 2007 σε 22,3% το 2014 (βλ. ΠΙΝΑΚΑ 2, σύμφωνα με τις Στρατηγικές Προτεραιότητες της ΔΕΗ, Πρόεδρος ΔΕΗ Τ. Αθανασόπουλος, 21.11.2007). Ταυτόχρονα αυξάνει τη συνολική εγκατεστημένη ισχύ των μονάδων κάθε είδους από 12766 MW το 2007 σε 15920 MW το 2014 εκτιμώντας επίσης, ότι θα καλύπτει το 70% τη ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ το υπόλοιπο 30%, δηλ. 6823 MW, θα παράγεται από ιδιωτικές επιχειρήσεις. Έτσι το 2014 η συνολική εγκατεστημένη ισχύς θα είναι 15920 ΔΕΗ + 6823 ιδιωτ. εταιρείες = 22743 MW και θα καλύπτει όλες τις ανάγκες σε ηλεκτρικό ρεύμα της χώρας.

 

ΣΤΑΘΜΟΙ  

ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΗ ΙΣΧΥΣ                        MW

         2007

        2014

1.  Υδροηλεκτρικοί

3017

23,7%

3645

22,9%

2.  Λιγνιτικοί

5288

41,4%

5275

33,1%

3.  Πετρελαίου

2404

18,8%

1293

8,1%

4.  Φυσικού Αερίου

1966

15,4%

3557

22,3%

5.  Λιθάνθρακα

0

0

1200

7,6%

6.  Ανανεώσιμων Πηγών

91

0,7%

950

6,0%

ΣΥΝΟΛΟ

12766

15920

ΠΙΝΑΚΑΣ 2. Εγκατεστημένη ισχύς όλων των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ ανά τύπο καυσίμου σε λειτουργία το 2007 και προβλεπόμενη μετά επτά χρόνια το 2014.

Β.            Πράγματι παράλληλα με τη ΔΕΗ μια σειρά από επιχειρήσεις (ελληνικές και του εξωτερικού) ηλεκτροπαραγωγής έχουν εξαγγείλει τη λειτουργία θερμοηλεκτρικών μονάδων μέχρι το 2013 (Αλουμίνιον Ελλάδος/Μυτιληναίος, Edison Hellas/ΕΛΠΕ, Enel/Όμιλος Κοπελούζου, ΤΕΡΝΑ, Χαλυβουργική, Motor Oil, Iberdrolla) φυσικά με την επιφύλαξη της τελικής αδειοδότησης από τη ΡΑΕ και τις αρμόδιες κυβερνητικές και κρατικές αρχές. Δεδομένη είναι στο μεταξύ η λειτουργία μονάδας 390 MW των ΕΛΠΕ στη Θεσσαλονίκη από το 2007 και 148 MW   της Ήρων Θερμοηλεκτρική Α.Ε. από το 2006, ενώ έχουν καταρχήν αδειοδοτηθεί η Motor Oil (440 MW στα διυλιστήρια Κορίνθου), η Χαλυβουργική (880 MW στον ομώνυμο χώρο στην Ελευσίνα με εταίρο τη ΔΕΗ) και η Αλουμίνιο Ελλάδος /Μυτιληναίος  (430 MW και 334  MW στον μυχό της Αντίκυρας του βορείου Κορινθιακού κόλπου στη Βοιωτία, όπου επιπρόσθετα έχει ζητηθεί η αδειοδότηση για την εγκατάσταση ανθρακικού ΘΗΣ ισχύος 600 MW). Με βάση αυτά τα δεδομένα και προσεκτικές εκτιμήσεις η συνολική ισχύς των μη-κρατικών μονάδων λειτουργίας με Φ.Α. θα φθάσει τα 4000 MW το 2014, εφόσον διατηρηθεί ο σημερινός ρυθμός εγκρίσεων.

 

Γ.         Τα προαναφερόμενα πραγματικά στοιχεία οδηγούν στην τελική εκτίμηση: το 2014 η εγκατεστημένη ισχύς των θερμοηλεκτρικών σταθμών Φ.Α. θα ανέρχεται σε 7600 MW (3557 MW της ΔΕΗ, τα υπόλοιπα ιδιωτικών εταιρειών). Η απαιτούμενη ποσότητα Φ.Α. είναι δώδεκα (12) δις έως δεκαπέντε (15) δις κυβ. μέτρα ετησίως ανάλογα με το βαθμό απόδοσης και το φόρτο παραγωγής της κάθε μονάδας. Πρόκειται για πολύ μεγάλη ποσότητα για τις ελληνικές συνθήκες, η οποία επιβάλλει τον τριπλασιασμό(!) των εισαγωγών Φ.Α. στα επόμενα έξι χρόνια.

 

Δ.            Παράλληλα με την παραπάνω “ξέφρενη” τάση και μελλοντική πορεία προς την άμετρη χρήση του Φ.Α. στην ηλεκτροπαραγωγή συνεχίζεται πολύ ορθώς η προσπάθεια των ΕΠΑ (Εταιρειών Παροχής Αερίου Αττικής, Θεσσαλονίκης, Θεσσαλίας) να πετύχουν τη διείσδυση του αερίου στον αστικό τομέα και στη βιοτεχνία, δηλ. να προσπαθούν να ανταγωνίζονται το ηλεκτρικό ρεύμα, το παραγόμενο από το φυσικό αέριο, του οποίου την πρωτογενή χρήση κυρίως αυτές, οι ΕΠΑ, προσφέρουν στον οικιακό καταναλωτή –στα νοικοκυριά- και στους επαγγελματίες, εμπόρους και μικροβιοτέχνες του αστικού τομέα προς πρωτογενή χρήση, όπως το παίρνουν κατευθείαν από το δίκτυο.

Αναπτυξιακή ζημία, αύξηση της εξάρτησης και η σπάταλη ‘βολική λύση’ της  χρήσης Φ.Α. σε δευτερογενείς εφαρμογές 

Η εντατικοποίηση, υπό την πίεση των παραπάνω δεδομένων, της ανορθολογικής και ασύμβατης με τη διεθνή και ευρωπαϊκή πρακτική της χρήσης του Φ.Α. σε θερμοηλεκτρικά εργοστάσια αποκλειστικής παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος έχει άμεσες επικίνδυνες επιπτώσεις.

Η πρώτη αφορά στη ζημία που υφίσταται η εθνική οικονομία από την ενεργειακή υποβάθμιση ενός πολύτιμου καυσίμου – “ευγενούς”, σε σύγκριση με τα λοιπά ορυκτά καύσιμα, του Φ.Α.- για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, το οποίο θα ήταν δυνατόν να παραχθεί από φθηνότερα καύσιμα προορισμένα εξαρχής για δευτερογενή χρήση, αφού πρωτογενής χρήση ως εκ της φύσεώς τους δεν είναι πρόσφορη ούτε οικονομικά ούτε περιβαλλοντικά.

Η άλλη αρνητική επίπτωση είναι η ραγδαία αύξηση του βαθμού εξάρτησης της Ελλάδας όχι μόνο από χώρες προέλευσης αλλά και από κράτη συνεκμετάλλευσης ή διέλευσης των διακρατικών αγωγών μεταφοράς του φυσικού αερίου. Πρόσφατα παραδείγματα: η τουρκική κρατική εταιρεία Μποτάς διέκοψε την προμήθεια προς τη χώρα μας, επειδή προέκυψαν εμπόδια λόγω συρράξεων στην τροφοδοσία στη χώρα προέλευσης του Φ.Α., το Αζερμπαϊτζάν, κατά το πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου 2007. Σχεδόν δύο εβδομάδες αργότερα οι πρωτοφανείς για την τελευταία εικοσαετία χαμηλές θερμοκρασίες του ρωσικού χειμώνα ήταν η αιτία η Γκάζπρομ να ελαχιστοποιήσει τις συμβατικές ποσότητες αερίου μέσω του ελληνοβουλγαρικού αγωγού. Τέτοια γεγονότα σε συνδυασμό με την ανυπαρξία αποθηκευτικών χώρων Φ.Α. στη χώρα μας είναι δυνατόν μέσα σε λίγες ημέρες να οδηγήσουν σε πλήρες αδιέξοδο τροφοδοσίας ολόκληρο το Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου (ΕΣΦΑ).

          Οι μειωμένες επιπτώσεις στο περιβάλλον, οι διακρατικές συμβατικές δεσμεύσεις προμήθειας (συνήθως μη ανακοινώσιμες) καθώς και η διαμόρφωση κλίματος της ‘τελευταίας στιγμής’ υπό την πίεση αυξημένης ζήτησης και αιχμών κατανάλωσης στο εγγύς μέλλον αποτελούν εύκολα επιχειρήματα, ώστε η δευτερογενής χρήση του Φ.Α. στη θερμοηλεκτρική παραγωγή να αποτελεί την εύκολη λύση, υπαγορευόμενη παράλληλα από οικονομικές σκοπιμότητες. 

 

Χωροθέτηση φιλική στο περιβάλλον και επιλογή σύγχρονης αποδοτικής τεχνολογίας των θερμοηλεκτρικών σταθμών Φ.Α. (ΘΗΣ Φ.Α.) προς όφελος του κοινωνικού συνόλου 

Η υπερβολική επιβάρυνση του περιβάλλοντος από τη λειτουργία των ΘΗΣ ανεξαρτήτως του χρησιμοποιούμενου καυσίμου με τα συνεπαγόμενα προβλήματα, που προκαλεί στις τοπικές κοινωνίες και κλιματικές συνθήκες και κατ’ επέκταση στην υπερθέρμανση του πλανήτη, επιβάλλει την προσεκτική χωροθέτηση των εργοστασίων και την εφαρμογή της καταλληλότερης ώριμης τεχνολογίας, η οποία να μεγιστοποιεί το βαθμό απόδοσης αλλά και να ελαχιστοποιεί την απόρριψη αποβλήτων οποιασδήποτε μορφής. Ο συγκερασμός αυτών των παραγόντων προς μια βέλτιστη από παραγωγικής και κοινωνικής πλευράς κατάσταση ισορροπίας είναι μια δύσκολη άσκηση, όχι όμως άλυτη.

Η προσπάθεια των επενδυτών ( ιδιωτών αλλά και κρατικών) να συμπιέσουν το κόστος εγκατάστασης, λειτουργίας και παραγωγής της μονάδας οδηγεί κατά κανόνα σε τρεις κύριες, ‘βολικές’ για την επένδυση, επιλογές:

1.       Η μονάδα κατασκευάζεται πλησίον του δικτύου Φ.Α. με κύριο κριτήριο τη μείωση του κόστους μεταφοράς τηρώντας τις τυπικές προδιαγραφές χωρίς να λαμβάνονται υπόψη ενδεχόμενες παράπλευρες αρνητικές επιπτώσεις στο φυσικό, κοινωνικό και αναπτυξιακό περιβάλλον, οι οποίες μπορούν να αποφευχθούν, αν η μονάδα δημιουργηθεί σε καταλληλότερο χώρο.

2.       Η θέση των νέων μονάδων επιλέγεται προς διευκόλυνση κοντά ή στο ίδιο πεδίο με ήδη λειτουργούσες ή σε ενεργειακά κέντρα (βλ. Πτολεμαΐδα, Μεγαλόπολη, διυλιστήρια κ.ά.) με αποτέλεσμα την πρόσθετη περιβαλλοντική επιβάρυνση, την επέκταση της ακτίνας των αρνητικών επιδράσεων και την περιβαλλοντική συμφόρηση. Οι πρόσθετες αυτές επιπτώσεις συχνά γίνονται αποδεκτές από την πλειονότητα των κατοίκων της περιοχής, επειδή αφενός με την πάροδο του χρόνου έχει επέλθει ένας συμβιβασμός με την κατάσταση υποβάθμισης αφετέρου γίνονται ανεκτικοί ως άμεσα ή έμμεσα επωφελούμενοι από τη λειτουργία των μονάδων (προσφορά θέσεων εργασίας, χορηγίες στις δημοτικές αρχές και τους τοπικούς φορείς και συναφή).

3.       Η μέθοδος παραγωγής και οι τεχνικές υποδομές του νέου σταθμού συμπεριλαμβανομένων και των συστημάτων για τον περιορισμό των αποβλήτων δεν ανταποκρίνονται -συνήθως λόγω πρόσθετου κόστους- σε εξελιγμένες τεχνολογίες με αποτέλεσμα ο βαθμός απόδοσης να είναι μειωμένος και η περιβαλλοντική επιβάρυνση μεγαλύτερη.

          Ο ευκολότερος δρόμος από πλευράς εξοικονόμησης επενδυτικών κεφαλαίων είναι να υπάρχει ευχέρεια των παραπάνω επιλογών εντός των τεχνικών προδιαγραφών και της κείμενης νομοθεσίας με τρόπο που να προκύπτει το μεγαλύτερο δυνατό οικονομικό όφελος. Αυτό όμως δεν είναι επαρκές, αφού δεν αποβαίνει προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Παράλληλα, ένεκα της επιβαλλόμενης επιστημονικής πληρότητας και της ισονομίας, πρέπει να σταθμιστούν ορισμένες πρόσθετες θεωρήσεις, όπως το μέγεθος της ζημίας που προκαλείται στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον (διότι κέρδος αποκλείεται), το έμμεσο οικονομικό και αναπτυξιακό όφελος, που μπορεί να προκύψει για το κοινωνικό σύνολο σε περίπτωση εναλλακτικής επιλογής του χώρου εγκατάστασης, της τεχνολογίας παραγωγής, του τρόπου λειτουργίας κ.ά.

 Παραδείγματα προς αποφυγήν: Η ενεργειακή υποβάθμιση του Φ.Α. και η επιδείνωση περιβάλλοντος από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς στον κολπίσκο της Αντίκυρας (βόρειος Κορινθιακός κόλπος, εργοστάσιο Αλουμίνιο της Ελλάδος), στη Μεγαλόπολη (λιγνιτικό και ενεργειακό πεδίο ΔΕΗ, ενδοχώρα Πελοποννήσου) και στην Ελευσίνα (εργοστάσιο Χαλυβουργικής στην παραλία Ασπροπύργου, νοτίως Θριασίου Πεδίου) 

Για την περίπτωση π.χ. των δύο θερμοηλεκτρικών σταθμών Φ.Α. στον μικρό κόλπο Αντίκυρας εγκατεστημένης ισχύος 334 MW και 430 MW, στους οποίους προστίθεται στον ίδιο χώρο επίσης ο ανθρακικός των 600 MW, έχουμε τη συσσωρευμένη αδιάκοπη παραγωγή 1364 MW ηλεκτρισμού, για την οποία απαιτείται η καύση καυσίμων τριπλάσιας ισχύος. Σε ότι αφορά ειδικότερα τις δύο μονάδες Φ.Α. συνολικής ισχύος 764 MW η απαιτούμενη ποσότητα κατά μέσο όρο ανέρχεται ετησίως σε 1,5 δις κυβικά μέτρα αερίου, το οποίο καταχρηστικώς χρησιμοποιείται υποβαθμιζόμενο για ηλεκτροπαραγωγή. Εκτός από την διττή επιβάρυνση της εθνικής οικονομίας (επιζήμια χρήση ένεκα δευτερογενούς εφαρμογής, υψηλό κόστος ως εισαγόμενο καύσιμο) προστίθεται επίσης η ζημία στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον της περιοχής. Η ποσότητα των 1,5 δις κυβ.μ. Φ.Α. ετησίως με την καύση της στο επίπεδο της παραλίας στο χώρο του εργοστασίου της Αλουμίνιον της Ελλάδος (ΑτΕ) Α.Ε. απορρίπτει στην τοπική ατμόσφαιρα τους εξής αέριους ρύπους:

+ 3000000000 κιλά (3 δισεκατομμύρια = 3*109 kg) διοξείδιο του άνθρακα  (CO2),

+ 2330000  κιλά     (2,33*106 kg  )    οξείδια του αζώτου  ( NOX),

+ 180000    κιλά     (0,18*106  kg )    διοξείδιο του θείου  (SO2),

+ 180000    κιλά     (0,18*106 kg )     στερεά σωματίδια,

+1010000   κιλά      (1,01*106 kg )    μονοξείδιο του άνθρακα  (CO ).

 

       Οι δύο μονάδες εκβάλλουν επίσης  μεγάλη ποσότητα θερμότητας στη θάλασσα και εν μέρει στην ατμόσφαιρα  ανερχόμενη ετησίως σε

+ 11000000000  κιλοβατώρες  (1,1*1010 kWh = 39600 Τερατζάουλ=3,96*1016 J ) 

      Σημειώνεται, ότι οι ανωτέρω ποσότητες ρύπων υπολογίσθηκαν με βάση μέσες τιμές δεδομένων από διεθνείς στατιστικές. Αποτελούν ελάχιστες ποσότητες  παραγόμενες υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας, ενώ κατά κανόνα αυξάνονται σε καταστάσεις μερικής λειτουργίας των μονάδων. Το διοξείδιο του άνθρακα προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι υπόλοιποι αέριοι ρύποι επιδρούν άμεσα στη γειτονική περιοχή. Είναι γνωστοί  από το ‘νέφος’ της Αττικής με τις διαπιστωμένες βλάβες που προκαλούν στο τοπικό περιβάλλον.  Στους ανθρώπους έχουν επίσης άμεσες επιπτώσεις κλιμακούμενες από αρνητικές  επιδράσεις στη διάθεση και στη φυσική κατάσταση των ατόμων μέχρι και βλάβες στην υγεία, όταν επί μεγάλα χρονικά διαστήματα επικρατούν  υψηλές συγκεντρώσεις, των οποίων οι διακυμάνσεις ελέγχονται σε σχέση με θεσμοθετημένα όρια προειδοποίησης και συναγερμού. Γι’ αυτό άλλωστε η διασπορά και οι τιμές των συγκεντρώσεων των αερίων αυτών παρακολουθούνται καταγραφόμενες αδιάκοπα από τις αρμόδιες αρχές περιβάλλοντος και δημόσιας υγείας.

Με δεδομένο το κλειστό γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής της Αντίκυρας – κόλπος περίκλειστος κατά τα τρία τέταρτα και περιβαλλόμενος από βουνά μέσου ύψους 800 μέτρων – και την παράλληλη λειτουργία του εργοστασίου αλουμινίου της  ΑτΕ και σύντομα του υπό σχεδιασμό ανθρακικού θερμοηλεκτρικού η περιβαλλοντική επιβάρυνση με βεβαιότητα διασπά τα όρια της διαχρονικής αντοχής του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Να σημειωθεί επίσης, ότι δεν έχουν αναληφθεί από την πλευρά του επενδυτικού ομίλου Μυτιληναίου κάποιες ειδικότερες δεσμεύσεις για τον περιορισμό της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος.

Επιπρόσθετα, επειδή η περιοχή έχει μικρό πληθυσμό και είναι αραιοδομημένη, δεν παρέχει τη δυνατότητα κάποιας σημαντικής κατανάλωσης και πρωτογενούς χρήσης στον αστικό τομέα, η οποία θα μπορούσε να αντισταθμίσει την επιζήμια χρησιμοποίηση του Φ.Α. στους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς.

Δεύτερο τυπικό παράδειγμα άστοχης χωροθέτησης αποτελεί ο θερμοηλεκτρικός σταθμός Φ.Α., που πρόκειται να κατασκευάσει η ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη ισχύος 800 MW προκαλώντας πρόσθετη επιβάρυνση στο ήδη επιβαρημένο περιβάλλον του πεδίου εξόρυξης του λιγνίτη και των τεσσάρων εν λειτουργία μονάδων συνολικής ισχύος 850 MW. Για το νέο σταθμό η καύση των αναγκαίων ετησίως 1,6 δις κυβ. μέτρων Φ.Α. έχει τις ίδιες προαναφερθείσες επιπτώσεις των μονάδων της Αντίκυρας. Επειδή όμως πρόκειται για την πρώτη εισαγωγή Φ.Α. στην Πελοπόννησο προσφέρεται ως καλύτερη εναλλακτική λύση χωροθέτησης αντί της Μεγαλόπολης η βιομηχανική περιοχή Πατρών, όπου θα μπορούσε να εγκατασταθεί ο νέος σταθμός υπό ευνοϊκές για το περιβάλλον συνθήκες, αφού πρόκειται για  ειδικά προεπιλεγμένο χώρο για βιομηχανικές δραστηριότητες. Η λύση αυτή συνδυάζει επιπλέον τη διείσδυση του Φ.Α. για πρωτογενή χρήση ευρείας κλίμακας στα μεγάλα αστικά κέντρα της Δυτικής Ελλάδας (π.χ. Πάτρα, Αίγιο, Πύργος, Αγρίνιο…) και στις παραγωγικές μονάδες της ευρύτερης περιοχής.

Τρίτη περίπτωση προβληματικής χωροθέτησης αποτελεί η μονάδα των 880 MW της εταιρείας Χαλυβουργική (με εταίρο τη ΔΕΗ) στον ομώνυμο χώρο στην Ελευσίνα, με ετήσια κατανάλωση σε Φ.Α. 1,7 δις κυβ. μέτρων. Οι περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις είναι αναλογικά ακόμη μεγαλύτερες από τις προηγούμενες δύο περιπτώσεις και έρχονται να προστεθούν στην πλέον μολυσμένη περιοχή της Ελλάδος. Είναι η μη οργανωμένη βιομηχανική περιοχή του Θριάσιου Πεδίου και της Ελευσίνας, όπου λειτουργούν δύο Διυλιστήρια (ΕΛΔΑ, Πετρόλα), δύο Ναυπηγεία (Σκαραμαγκά, Ελευσίνας), δύο Χαλυβουργίες  (Χαλυβουργική, Ελληνική Χαλυβουργία), δύο τσιμεντοβιομηχανίες (Τιτάν, Χάλυψ), βιομηχανία Πυρομαχικών (ΠΥΡΚΑΛ), πλήθος άλλων ρυπογόνων παραγωγικών μονάδων και η μεγαλύτερη χωματερή αστικών απορριμμάτων της χώρας (Άνω Λιόσια και Φυλή). Είναι γνωστό, ότι η ευρύτερη αυτή περιοχή έχει από χρόνια χαρακτηρισθεί ως ‘περιβαλλοντικά κορεσμένη’.

 

Η ελευθεριότητα στη χρήση του Φ.Α. στην ηλεκτροπαραγωγή ανατρέπει το Μακροχρόνιο Ενεργειακό Σχεδιασμό της χώρας 

Ο Μακροχρόνιος Ενεργειακός Σχεδιασμός της Ελλάδας (ΜΕΣΕ) 2007-2020 έχει καταρτισθεί από το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (ΣΕΕΣ κατά τον ν.3438/2006) και επισήμως κατατέθηκε στο Κοινοβούλιο από τον Υπουργό Ανάπτυξης τον Αύγουστο 2007.

 Σε ότι αφορά το φυσικό αέριο παρουσιάζει δύο αντικρουόμενες εκδοχές, οι οποίες μάλιστα έχουν ήδη ακυρωθεί από τις εξελίξεις. Η μία της ΔΕΠΑ (από κοινού με τον ΔΕΣΦΑ) προλέγει συνολική ζήτηση 7,16 δις κυβ. μέτρα (7160000000) το 2015, από τα οποία τα 4,6 δις κυβ. μέτρα (56%) προορίζονται για τη θερμική ηλεκτροπαραγωγή, και 8,35 δις κ.μ. (8350000000) συνολική ζήτηση για το 2020 με 5,4 δις κ.μ. (55%) στην ηλεκτροπαραγωγή.

Η άλλη εκδοχή προκύπτει από μια σειρά από σενάρια του ΜΕΣΕ σχετικώς με την πιθανή εξέλιξη του ενεργειακού ισοζυγίου της χώρας, τα οποία προϋπολογίζουν τη μεσοσταθμική κατανάλωση του Φ.Α. για ηλεκτρισμό και θερμότητα στα 3,2 δις κυβ. μέτρα το 2015 και 3,6 δις κ.μ. το 2020. Με την εύλογη υπόθεση ότι ζήτηση και κατανάλωση δεν διαφέρουν πολύ παρατηρούμε, ότι οι προβλέψεις της ΔΕΠΑ είναι κατά 30% έως 50% υψηλότερες από αυτές του Εθνικού Ενεργειακού Σχεδιασμού.

Από την άλλη πλευρά και οι προβλέψεις της ΔΕΠΑ υπολείπονται κατά πολύ – 20% έως 50% – από τις απαιτήσεις της ΔΕΗ σε Φ.Α., η οποία ήδη το 2014 χρειάζεται 5,5 δις έως 7 δις κυβ. μέτρα για την τροφοδότηση των σταθμών συνολικής ισχύος 3557 MW, που έχει στο πρόγραμμά της, βλ. ΠΙΝΑΚΑ 2. Οι ποσότητες αυτές είναι μάλιστα υπερδιπλάσιες αυτών του ΜΕΣΕ για το 2015. Σημειωτέον ότι αφορούν μόνο τη ΔΕΗ και αφήνουν εκτός θεώρησης τις ανάγκες της ιδιωτικής ηλεκτροπαραγωγής για την κίνηση των μονάδων συνολικής ισχύος 4000 MW, οι οποίες, όπως αναφέραμε προηγουμένως στα σημεία Β και Γ, χρειάζονται άλλα 6 έως 7,5 δις κ.μ. πιθανότατα ήδη από το 2012.

Τα στοιχεία αυτά αποδείχνουν, ότι οι τρέχουσες εξελίξεις στην ελεύθερη πλέον αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου ανατρέπουν την όποια πρόβλεψη στο επίπεδο των πολιτικών εκτιμήσεων και αποφάσεων  (Συμβούλιο Ενεργειακού Σχεδιασμού με τη συμβολή των ΡΑΕ, ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΚΑΠΕ κ.ά.), τουλάχιστον σε ότι αφορά στο Φ.Α. Η τελική αποτίμηση παρά τις αντιφατικότητες των προβλέψεων των κρατικών ενεργειακών φορέων δείχνει, ότι τα στοιχεία της ΔΕΗ σε συνδυασμό με αυτά της ιδιωτικής ηλεκτροπαραγωγής έχουν το τεκμήριο της εγκυρότητας, αφού ανταποκρίνονται σε πραγματικές καταστάσεις, που είναι η υποχρεωτική κάλυψη των καθημερινών αναγκών αλλά και των αιχμών ζήτησης της  ηλεκτρικής ενέργειας. Κατά συνέπεια  αφενός ακυρώνουν τον Εθνικό Ενεργειακό Σχεδιασμό σε ότι αφορά το φυσικό αέριο, αφετέρου καθορίζουν τις εξελίξεις στην διακίνησή. Γι’ αυτό τα ερωτήματα για τη δυνατότητα εξασφάλισης των απαιτούμενων μεγάλων ποσοτήτων Φ.Α., η υποβάθμισή του στη δευτερογενή χρήση της θερμοηλεκτρικής παραγωγής και η προστασία του περιβάλλοντος, την οποία πρέπει να λαμβάνει υπόψη ο Εθνικός Ενεργειακός Σχεδιασμός (μείωση αερίων υπερθέρμανσης του πλανήτη, περιβαλλοντικά επιβαρυντικές χωροθετήσεις των ΘΗΣ, ενεργειακός εξορθολογισμός) παραμένουν ανοιχτά και επιτακτικά ζητώντας απαντήσεις και δεσμευτικές πολιτικές  αποφάσεις.

 Επιβάλλεται η μείωση της θερμοηλεκτρικής παραγωγής με Φ.Α. και ο επανασχεδιασμός της χωροθέτησης των νέων μονάδων 

Τα προαναφερόμενα γεγονότα και οι ορατές από προϋπολογίσιμα μεγέθη μεσοπρόθεσμες εξελίξεις επιβάλλουν να επιλεγεί ο κατάλληλος ενεργειακός σχεδιασμός των χρήσεων και της διάθεσης του Φ.Α. και γενικά της ασφάλειας τροφοδοσίας και της στρατηγικής τροφοδότησης του ΕΣΦΑ (Εθνικού Συστήματος Φ.Α.) με γνώμονα τη μείωση της χρήσης του Φ.Α. στην ηλεκτροπαραγωγή με θερμικές μονάδες και την αύξηση της συμμετοχής του στον αστικό και βιομηχανικό τομέα. Η ΡΑΕ, ο Διαχειριστής ΕΣΦΑ και η ΔΕΠΑ έχουν την αρμοδιότητα να διαμορφώσουν τελικές εισηγήσεις (με τρόπο τεχνοκρατικό συμπεριλαμβάνοντας όμως όλα τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια) προς τα κέντρα λήψης της τελικής πολιτικής απόφασης.

Βασικές παράμετροι σε αυτή τη νέα και εκ βάθρων θεώρηση αποτελεί και η επανεξέταση της χωροθέτησης και της αδειοδότησης, καθώς και η αναστολή της έναρξης λειτουργίας των νέων θερμοηλεκτρικών μονάδων φυσικού αερίου μέχρι τη λήψη των τελικών αποφάσεων της Πολιτείας στο μεγάλο ζήτημα του θεσμοθετημένου Μακροχρόνιου Ενεργειακού Σχεδιασμού της Ελλάδας. Η αρχή αυτής της επανεξέτασης πρέπει να γίνει από τις προαναφερθείσες τρεις επείγουσες περιπτώσεις: Από το ενεργειακό συγκρότημα των τριών μονάδων στον κολπίσκο της Αντίκυρας (βόρειος Κορινθιακός κόλπος) καθώς και από τις δύο μονάδες στην Ελευσίνα (Χαλυβουργική) και τη Μεγαλόπολη.

  

11 Φεβρουαρίου 2008                                              Δ. Γ. Παπανίκας – Δ. Π. Μάργαρης

  

Posted in Uncategorized | 1 Comment »