22 Μαρτίου, Παγκόσμια ημέρα του νερού,
και θα γίνουν εκδηλώσεις, ημερίδες, συζητήσεις για να πουν πόσο πολύτιμο είναι το νερό για αυτό πρέπει να το προστατεύσουμε. Θα απευθυνθούν και στα παιδιά, τους αυριανούς πολίτες, όπως λέει και η αφίσα που είδα στην πόλη της Θήβας, εκπαιδευτικοί, φορείς της τοπικής κοινωνίας, ο Δήμος κ.ά. διοργανώνοντας εκπαιδευτικά προγράμματα, για να τους πουν ότι το νερό είναι ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ και ότι οφείλουν να το προστατεύουν, να μην το σπαταλάνε και άλλα πολλά- μην- και πρέπει.
Αλήθεια, είμαστε οι κατάλληλοι να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το νερό; Τι θα τους πούμε αν μας ρωτήσουν γιατί ο Ασωπός, και όχι μόνο, εκπέμπει SOS λόγω μόλυνσης; Γιατί το νερό της πόλης μας δεν πίνετε; Γιατί ο Κορινθιακός Κόλπος, και όχι μόνο, πεθαίνει; Πολλά τα παραδείγματα, αλλά στάθηκα στα κοντινά μας. Αν μας ρωτήσουν γιατί μολύνθηκε το νερό, ποιος φταίει, τι θα τους πούμε;
Θα τους πούμε ότι φταίνε οι ρυπογόνες βιομηχανίες, τα φυτοφάρμακα; Ξέρετε τι θα μας πουν; «εσείς τι κάνατε, γιατί δεν προλάβατε αυτό το κακό»; Το κράτος με τις υπηρεσίες του γιατί δεν πήρε τα κατάλληλα μέτρα για να μας προστατεύσει; Και μπορούν οι βιομηχανίες να μολύνουν έτσι το περιβάλλον χωρίς να ενδιαφέρονται για την ποιότητα της ζωής του τόπου; Και άλλα πολλά θα ρωτήσουν τα παιδιά.
Άρα δεν είμαστε και οι πλέον κατάλληλοι να μιλήσουμε στα παιδιά για το μέλλον του νερού. Γιατί ο τρόπος ζωής μας άλλα δείχνει από αυτά που τους λέμε.Αυτή άλλωστε είναι και η εικόνα του Δυτικού κόσμου, της αφθονίας και της ασυλλόγιστης κατανάλωσης του νερού. Υπάρχει όμως και η άλλη η εικόνα, του αναπτυσσομένου κόσμου. Δεν μπορεί να σβήσει από τη μνήμη μου ένα κείμενο που διάβασα από το βιβλίο του δημοσιογράφου Καπισίνσκι «Έβενος, το χρώμα τις Αφρικής», όπου έλεγε για ένα κοριτσάκι, που ήταν αναγκασμένο καθημερινά να περπατά 2 με 3 ώρες για να βρει νερό και να κουβαλάει το δοχείο, με τα αδύνατα χεράκια της, στο σπίτι της για να πιούν και να μαγειρέψουν.
Σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF 6.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά εξαιτίας της έλλειψης νερού και υγιεινής. 1.100.000.000 άνθρωποι εξακολουθούν να πίνουν νερό από μη ασφαλείς πηγές, όπως ποτάμια, λίμνες, ακάλυπτα πηγάδια, από πλανόδιους πωλητές.
Με τη ζήτηση για νερό να είναι υψηλότερη από ποτέ, η πλάστιγγα κλίνει εις βάρος των πτωχών, όταν αποφασίζετε που θα πάνε τα αποθέματα.
Αυτό το δώρο της φύσης, το νερό, σήμερα εμπορευματοποιείται. Στις Η.Π.Α. οι ιδιωτικές επιχειρήσεις που εκμεταλεύονται τους υδάτινους πόρους παράγουν κέρδος μεγαλύτερο από 80 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο, τέσσερες φορές περισσότερα από τα ετήσια έσοδα της Microsoft. Ένα γαλόνι νερού στοιχίζει περισσότερο από ένα γαλόνι πετρέλαιο. ..
Οι ανάγκες του νερού όλο και θα αυξάνονται λόγω αύξησης του πληθυσμού. Εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών οι επιπτώσεις στον τομέα του νερού είναι ποικίλες, όπως μείωση των υπόγειων υδάτων, μείωση του πόσιμου νερού, η δε αύξηση της θερμοκρασίας θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ζήτησης του νερού.
Η 22 Μαρτίου ας είναι για τον καθένα μας, μια μέρα προβληματισμού αλλά και αφετηρία νέων στόχων και αγώνων για ένα καλύτερο περιβάλλον. Ας μη ξεχνάμε ότι « αυτό το περιβάλλον στο οποίο ζούμε δεν μας ανήκει, αλλά το έχουμε δανειστεί από τις επόμενες γενιές. Πώς θα τους το παραδώσουμε;»
